Gure herriak,
bakarrik,
ezeresaren erdian,
nafartasunetik jasotakotik
badena izateari eutsiz,
bera den horretan
dirau.
Izatearen zentzua
gogoeta isilean,
itzartu,
behin eta berriz,
-badakiela jakin gabe-
etengabe biziberrituz.
Osotasun libre eta eragiletik,
hitza hartu,
elkarlana hitzartu,
esanetara ibiltzeari “to” eginez,
betikotik, beti desberdin,
bera den horretan.
Denboraren harian,
gure herriak,
bera den horri,
nafartasunetik eutsiz,
dirau.
