\u00a0<\/p>\n
Urtero bezala, maiatzaren 1ean martxa egingo da Ausako gaztelu zaharra (Zaldibi) zegoen tokira, Aralar inguruko mendialdean. Gipuzkoako zenbait taldek antolatzen du txangoa, tartean Erraztiolatza, Ipuztar Nafarrak, Hernani Errotzen\u2026 antzinako gotorleku nafarraren kokalekua bisitatu eta haren memoria berreskuratzeko helburuarekin.<\/p>\n
Izan ere, Ausako historia gure herriaren gorabehera eta oinazeen historia da. Txindoki alboan duela, Aralarreko tontor garai batetik bere lurraldea antolatu eta babesteko eraiki zuen Nafarroak gaztelua, baina 1200ean garai latzak ezagutu zituen gotorlekuak, Gaztelak erresuma baskoiaren mendebaldeko lurraldeak konkistatu zituenean Ausako harresietaraino iritsi baitzen okupazioa.<\/p>\n
Gerra fronte hartan ezarri zen, hain zuzen, Nafarroako eta Gaztelako armaden arteko muga berria. Hasiera batean lerro belikoa besterik ez zena, denboran aurrera muga instituzional bihurtu zen, identitate muga ia. Gaur egun instituzionalki eta ofizialki Euskadi (Euskal Autonomi Erkidegoa, Hiruak Bat\u2026). eta Nafarroa (Nafarroa forala eta espainola, Foru Erkidegoa\u2026) bereizten dituen marra dugu. Herri nafarra eta euskal herria banatzen dituen bereizketa eskizofrenikoa alegia.<\/p>\n
Ausa nafarren esku geratu zen orduko hartan, eta Gaztelak lurralde nafarra erasotzeko erabili zituen jazarpen eta bide-lapurreriari eusteko oinarrizko pieza izan zen. Gaizkile eta Gipuzkoako jauntxoen oldarraldiek Ausarekin egiten zuten topo; leku estrategikoan kokatutako zaintza dorrea. Eta litekeena da arrazoi horrexegatik gerra jauntxoek gotorlekua begiko hartu eta etengabe eraso izana. Azken erasoa 1335ean eman zen, Lazkanotarren eskutik eta gaztelua birrindua geratu zen. Babes lerroa hautsi eta Ausa betirako desagertu zen horrela; hondamena, ahanztura eta utzikeria nagusitu ziren.<\/p>\n
Egungora bueltatuz, oraindik orain gatazkatsuak diren eztabaidak bizirik dauden honetan, martxaren antolatzaileek oroimen leku honek herriaren babesean izan zuen garrantzia azpimarratu nahi dute. Memoria, historia, lurraldetasuna, nortasuna, botere arrotzen esku-hartzerik gabe antolatu nahi duen herriaren borondatea\u2026<\/p>\n
Ausa euskal lurraldea da zalantzarik gabe, baita gotorleku nafarra (Gaztelak ez zion inoiz garrantzia gehiegirik eman), hau da, herria eta independentzia babesteko tresna. Eta hori gogora ekartzea banatzen gaituen eskizofrenia horren aurkako antidotoa izan daiteke. Gaitz baita ulertzen nola batzuk nafarrak izateari utzi diogun eta beste batzuk euskaldun izateari. Nola inposatu zaigu horrelako zentzugabekeriarik? Gerra eta biolentziaren testuinguruan soilik uler daiteke horrelakorik. Ez da herriaren borondate edo nahitik jaiotako erabakia. Ezta herriaren garapen ezinbestekoari zor zaiona ere. Botere ez legitimo batek inposatutako indarkeria baizik.<\/p>\n
Ausa gogora ekartzeak, sinbolikoki bada ere, muga hori naturalki existitzen ez dela egiaztatzeko balio du; euskaldunok inoiz ez genion utzi nafar izateari, ezta nafarrek euskaldun izateari, boluntarioki bederen. Gure memoria indartzeko ekitaldia da beraz, herri bateratu eta subirano izateko eta galdu genuen independentzia berreskuratzeko dugun nahiaren adierazle.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Como otros a\u00f1os, el 1 de mayo se celebra en las estribaciones de Aralar una marcha, una excusi\u00f3n al emplazamiento del viejo castillo de Ausa, en Zaldibia. La organizan varios colectivos de Gipuzkoa, Erraztiolatza, Ipuztar Nafarrak, Hernani Errotzen\u2026, y es una jornada dedicada a visitar el lugar y recuperar la memoria de los hechos y significados que se re\u00fanen en torno a la antigua fortaleza navarra.<\/p>\n
En efecto, Ausa tiene una historia muy vinculada a nuestras vicisitudes y penalidades. Erigida en un pico prominente, la primera cumbre de Aralar, al lado de Txindoki, es una de las fortificaciones con que Navarra ordenaba su territorio y cuidaba su defensa. Su \u00e9poca m\u00e1s agitada nos traslada a la conquista castellana de 1200, cuando Castilla invadi\u00f3 la parte occidental del reino vasco, y la ocupaci\u00f3n de lo que hoy son las provincias vascongadas lleg\u00f3 precisamente hasta los muros de Ausa.<\/p>\n
Ah\u00ed, en ese frente de guerra, se estableci\u00f3 lo que en el futuro ser\u00eda la frontera entre los dos ej\u00e9rcitos, navarro y castellano, una l\u00ednea que primero fue b\u00e9lica, hasta donde llegaron las tropas, y luego, con el tiempo, se convirti\u00f3 en institucional y casi en identitaria. O, para algunos, sin casi. Es la l\u00ednea que divide dos espacios organizados institucionalmente, y que se corresponden con el Pa\u00eds Vasco (Euskadi, Comunidad Aut\u00f3noma, Hirurak Bat\u2026) y Alta Navarra (Navarra foral y espa\u00f1ola, Comunidad Foral\u2026). La diferenciaci\u00f3n esquizofr\u00e9nica entre poblaci\u00f3n vasca y navarra.<\/p>\n
Ausa qued\u00f3 en manos navarras en esa contienda, y sirvi\u00f3 de contenci\u00f3n a los prop\u00f3sitos de acoso y bandolerismo con que Castilla atac\u00f3 durante siglos el territorio navarro que mantuvo la independencia. Las correr\u00edas de malhechores y se\u00f1ores guipuzcoanos ten\u00edan en Ausa un obst\u00e1culo inc\u00f3modo. Una torre de vigilancia en un lugar estrat\u00e9gico. Tal vez por eso concit\u00f3 el ensa\u00f1amiento de estos se\u00f1ores de la guerra, y sufri\u00f3 numerosos ataques. Por fin, en 1335, el clan de los Lazkano atac\u00f3 el castillo y asalt\u00f3 sus muros. La l\u00ednea de defensa fue barrida, y Ausa desapareci\u00f3. Pas\u00f3 a la ruina, el olvido y el basurero de la historia.<\/p>\n
En el presente, como lugar de memoria, los colectivos que organizan esta marcha del 1 de mayo destacan de ese lugar su significado de defensa del pa\u00eds, y que nos remite a circunstancias que siguen existiendo y siendo pol\u00e9micas. La memoria, la historia, la territorialidad, la identidad, la voluntad del pa\u00eds de organizar su existencia sin ingerencias extranjeras.<\/p>\n
Ausa es, sin la menor duda, tierra vasca; es tambi\u00e9n una fortaleza navarra (para Castilla nunca tuvo ning\u00fan valor m\u00e1s que como obst\u00e1culo a barrer), es decir, un instrumento de defensa del pa\u00eds, de la independencia. El rememorar estas circunstancias hist\u00f3ricas es tambi\u00e9n un ant\u00eddoto contra esa esquizofrenia que nos quieren imponer, un modo de entender c\u00f3mo oficialmente unos hemos dejado de ser Navarra, y c\u00f3mo otros hemos dejado de ser poblaci\u00f3n vasca. Hasta qu\u00e9 punto semejante aberraci\u00f3n se nos ha impuesto como un acto de guerra, un ejercicio de violencia de un poder ocupante contra una poblaci\u00f3n vencida. Nunca un acto de deseo o voluntad, ni de libre albedr\u00edo, ni de evoluci\u00f3n natural. Sino una violencia ejercida desde la autoridad ileg\u00edtima.<\/p>\n
Hoy, la conmemoraci\u00f3n de Ausa, por simb\u00f3lica que sea, nos sirve para constatar que ah\u00ed no existe ninguna frontera natural; que nunca los vascos dejamos de ser navarros y los navarros de ser vascos, por lo menos no por nuestra voluntad. Es un acto que ayuda a fortalecer nuestra memoria, a reafirmar la voluntad de constituirnos como un pueblo unido y soberano y recuperar la independencia perdida.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00a0 Ausa Gaztelua Urtero bezala, maiatzaren 1ean martxa egingo da Ausako gaztelu zaharra (Zaldibi) zegoen tokira, Aralar inguruko mendialdean. Gipuzkoako zenbait taldek antolatzen du txangoa, tartean Erraztiolatza, Ipuztar Nafarrak, Hernani Errotzen\u2026 antzinako gotorleku nafarraren kokalekua bisitatu eta haren memoria berreskuratzeko helburuarekin. Izan ere, Ausako historia gure herriaren gorabehera eta oinazeen historia da. Txindoki alboan duela, […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[78],"tags":[],"class_list":["post-32443","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-egunekoa"],"yoast_head":"\n