![\"web76\"](\"https:\/\/nabarralde.eus\/wp-content\/uploads\/2013\/04\/web76.jpg\")
<\/strong><\/p>\nMemoria gure talde kontzientzia da. Ez dezagun alboratu data zehatz bat iragan delako, edo eztabaida isilarazi delako<\/strong><\/p>\n Memoriaren urtea izan zen 2012a. Oroimenerakoeta agitaziorakourtea, gure nortasuna indartu eta manipulazioa arbuiatzekoa. Nafarroa 1512an izan zen konkistatua, eta horrek gure identitatearen eta arazoaren zergatiari buruzko erreferente garbia ematen digu.<\/p>\n Baina konkista ez zen 1512an amaitu. 18 urte luzez, okupazio indarrek nafar gizartea suntsituzuten, erakundeakdeuseztatueta sistemadefentsa birrindu. Ordu arte independente izandako erresumamendean hartu zutenhorrela.Lapurtutakosubiranotasuna berreskuratzeko helburuarekin, hiru errekonkista saiakera eman ziren. Azkenengoa Noaingo batailarekinamaituzen,zeinean8.000 nafar eta gaskoik 30.000 gaztelarren armadari egin zioten aurre. Bataila hartan gerra galdu zuten nafarrek 1521eko ekainean. Baina Nafarroaren okupazioak gure gogoan iraun dumendetan zehar.<\/p>\n Memoria gizartebatek edukidezakeenondasungarrantzitsuenetakoada, bere errealitatea ezagutzea eta bere izaera naturaltasunez onartzea ahalbidetzenbaitio. Bere etorkizunari ausardiaz eta buru-argiz ekitea, alegia.<\/p>\n Baina polemika atzean geratu zen, oihartzunakisildueginziren, atentzio gunea tokiz aldatu zen… eta historia trafikatzaileak ekinean hasi ziren berriz ere. Iraganarenmanipulazioak gezur zaharra berrezartzea helburu. 2013ko lehen hilabeteotan diru publikoz finantzatutako komiki bat argitaratu da, gaztediari zuzendua eta askiezagundituguntesi zaharminduz josia, Nafarroako konkista benetan nolakoaizanzenkontuanhartugabe.<\/p>\n Eta hezkuntza gizarte sistema bat mantentzeko oinarria den aldetik, betiko tesiak defendatzen dituen unitate didaktiko berri bat agertu da: errege konkistatzaileak bakea ekarri zuenNafarroara, eta nafarrek antzinatikizandutenanexiobokazioa errespetatu zuen…<\/p>\n Botereak ongi baitaki zein denmemoriahistorikoarengaitasunaskatzailea, eta unean uneko iritzi-bataila irabazidugunarren, ezduetsikomemoria neutralizatzeko ahaleginean. Joseba Sarrionaindiaren hitzetan, \u201cgurebelaunaldiakeuskaraetaeuskal kulturamantentzeko egin du borroka, baina funtsean, euskararen eta euskal kulturaren bilakaera paregabeagauzatudu(…) Izannahiduguna izango gara\u201d.<\/p>\n Memoria historikoak modu berdintsuan funtzionatzen du.Garena mantentzeko eta gertatu zaiguna ezagutzeko borondate hori sormen ziztada bat da azken batean. Ez da karga bat, batzuk argudiatzen duten bezala, ez eta atzeraka garamatzan helmuga, herri bezala definitzen gaituenindarrabaizik. Askapenesfortzu horretan aurrera bultzatzen gaituen proiektua, alegia. Memoria sormenaren oinarria da; izatearen energia bera, garatuz berritzen dena. Baina horretarako behar beharrezko du bere buruaren kontzientzia izatea; Sarrik esaten digun bezala, memoria bizirik mantenduz nahi duguna izango gara.<\/p>\n Memoria gure talde kontzientzia da. Ez dezagun alboratu data zehatz bat iragan delako, edo eztabaida isilarazi delako.<\/p>\n Ekainaren 29an, denok Noaingo martxara!<\/p>\n \u00a0<\/p>\n El 31 de agosto de 1813, en el contexto de las guerras napole\u00f3nicas, el ej\u00e9rcito \u2018aliado\u2019 (Espa\u00f1a, Inglaterra, Portugal) arroll\u00f3 lasmurallas deDonostia,enmanosdelastropas francesas, y tom\u00f3 la ciudad. La victoria sobre el ocupante, y el asalto por la Brecha, dieron paso a una ola de saqueo, incendio, violaciones y muerte. La supuesta liberaci\u00f3n de la ciudad por las fuerzas aliadas se transform\u00f3 enunadura operaci\u00f3n de castigo sobre una poblaci\u00f3n indefensa, ajena al enfrentamiento b\u00e9lico que, en palabras del historiadorX. Est\u00e9vez, se disputaba entre los tres grandes imperios del momento: el emergente, ingl\u00e9s, el oponente, franc\u00e9s, y el declinante ag\u00f3nico, espa\u00f1ol.<\/p>\n La memoria de aquel acontecimiento, que arras\u00f3 la ciudad (s\u00f3lo se salv\u00f3 la calle \u201831 de agosto\u2019, reservada para alojar a los oficiales), seha centradohist\u00f3ricamente enel pavoroso incendio. En la sombra quedaelolvidodecausas, culpables y sobre todo sufrimientos de la poblaci\u00f3n: violacionesmasivas,muertes injustificadas y una destrucci\u00f3n de casas y recursosque ladej\u00f3inerme y desencaden\u00f3 pestes y enfermedadesquecausaronmuchasm\u00e1s v\u00edctimas en los a\u00f1os posteriores.<\/p>\n 200 a\u00f1os despu\u00e9s, la conmemoraci\u00f3n parece centrarse en una lectura optimista, en celebrar la capacidadderecuperaci\u00f3ndela ciudad, y no tanto en la crudeza de los hechos sucedidos.Nabarralde,por su parte, ha concertado con el ayuntamientodeDonostia la realizaci\u00f3n de un DVD, un documental hist\u00f3rico que recupera esamemoria de la destrucci\u00f3n y castigo, y que pretende facilitar la socializaci\u00f3n de lo ocurrido,paraquela sociedadsepa entender y valorar ladimensi\u00f3nde aquella historia.<\/p>\n \u00a0<\/p>\nV\u00cdCTIMA TRES IMPERIOS<\/h3>\n