<\/p>\n
Garai onak datozkio euskal herriari. Litekeena da zenbaitek besterik iriztea, herrialdearen parte bat espainolismoaren esku ikusita. Baina iritsiko dira aldaketak, eta oso onuragarriak izango dira. Hainbeste, non Patxi Lopez lehendakaritzatik igaro izana huskeria garrantzigabe bat izango baita. Azken batean, lau urteri luze iritzi diezaiekegu, haietako parte izanda. Baina istant bihurtzen dira, historiaren ikuspegitik begiratuta. Espainolek diotenez, ez da gaitzik onik ez dakarrenik, eta arrazoi dute. Patxi Lopezi dagokionez, hura lehendakari izandako urteak oso baliagarriak izango zaizkio euskal gizarteari, Lopezi eta PSOEk eta PPk elkarrekin landutako azpilanari esker \u2014maniobra absolutistak direla bitarteko, eta aurkari deserosoak legez kontrako jota\u2014 argi ikusten baita zenbateraino desagertuko litzatekeen euskal nazioa jende horrek agintean luzaroan iraunez gero. Esan gabe doa, noski, haientzat ez dela halako naziorik existitzen eta, haientzat, probintzia soil batzuk besterik ez direla, zeinen folklore ezaugarrietako bat baita, zoritxarrez, euskara izeneko zer ezinago gogaikarri bat. Arraroa da, arraroa denez, hizkuntza hori, ezta? Are, gezurra dirudi euskaldunek elkar ulertu ahal izatea. Auskalo, itxurakeriatan ez ote dabiltza jendaurrean, espainolengandik bereiztearren. Seguru asko, azkenean, inor begira ez dutenean, espainieraz hitz egingo dute. \u00abZer demontre esan didazu?\u00bb, behar du izan haien arteko esaldirik sarriena. Hain erraza eta praktikoa izanda espainiera! Hizkuntza komun horri esker hitz egin ahal izan zuten Amerikako hainbat eta hainbat aborigen mutuk, eta aurkitu ahozko komunikazioaren arte noblea. Zertan izango ziren haiek, Espainiak ez baldin balizkie errotik erauzi XV. mendean egiten zituzten soinu barregarri bezain ulergaitzak? Oso litekeena da biluzik ibiltzea oraindik ere, eta eunukoak ere milioika izatea, emakumeek \u2014oso lizunak baitziren Kaprikornio tropikoan\u2014 modu arriskutsuan puzten baitzieten zakila gizonei plazer handiagoa hartzearren. Zorionez, basatiak baina buruargiak ziren; izan ere, Erroman sortu eta Borboi deiturako jakintsu handi hark esan zuenez, \u00abgurea ez zen sekula izan inposizio hizkuntza bat, elkarganatze hizkuntza bat baizik; inoiz ez zen behartu inor gaztelaniaz hitz egitera: han-hemengo herriek egin zuten bere, borondate guztiz askez, Cervantesen hizkuntza\u00bb.<\/p>\n
Alde horretatik, ezinago logikoa da Lopez jaunaren lehenbiziko gobernu ekintzak Espainiako gobernuaren ordezkari bati dagozkionak izatea \u2014halaxe baita izan\u2014, eta hezkuntza eta komunikabide publikoak espainolizatzen ibiltzea presaka. Baina, hala eta guztiz ere, amaitua da indarkeria, eta 2013ko hauteskundeetarako iragarpenak ezinago txarrak dira Euskadiko gaur egungo aliantza espainolistarentzat. Horrek azaltzen du hain urduri egotea, zabaldu berri zaien etorkizuna dela eta, eta onartu nahi ez izatea ETAk armei uko egiteak ez duela atzera bueltarik. Oraingoz, Espainiako Gobernuak hartua du lehen zartakoa, Giza Eskubideen Europako Auzitegiak atzera bota baitio han aurkezturiko helegitea, Arnaldo Otegiren adierazpen askatasuna urratu zuela zioen sententziaren kontrakoa \u2014hari urtebeteko kartzela zigorra ezarri baitzion, Espainiako erregeari \u00abtorturatzaileen buru\u00bb deitzeagatik\u2014.<\/p>\n
Duela egun batzuk, Catalunya Radio irratikoek gai horien inguruan elkarrizketatu zuten Espainiako senatuko presidentea, Javier Rojo, eta haren adierazpenak oso argigarriak izan dira, agerian jarri baitute ezinago zaila dela Euskal Herrian gatazka politiko bat existitzen dela onartzeari uko egiten dion gobernu batekin hitz egitea. Hauxe esan zuen: \u00abEz naiz fidatzen Bilduz; ez zait fidagarria iruditzen. PSOE da konponbidea. PSOE ez da arazoa: PSOE konponbidea da\u00bb. Eta erantsi ere egin zuen alde on bakarra zuela ezker abertzalea Madrilen egoteak; alegia, \u00abberniz demokratikoa\u00bb emango diola Espainiako sistemari. \u00abAgian, demokrazia apur bat ikasiko dute\u00bb, nabarmendu zuen berriro.<\/p>\n
Rojo jaunak uste bide du bera dela demokrazia. Horregatik, nazionalismo espainolari atxikimendurik ez diotenen kontrako haren handiustekeriak ez du gogoan izan, batetik, PSOEri \u2014haren alderdiari, hain zuzen\u2014 iritzi beharko liokeela fidagaitz edozein demokratak, Estatuko erakundeek bultzatu baitzuten GAL izeneko talde terrorista bat, eraile eta ideologo eta guzti, zeintzuei sekula ez baitiete ezarri ETAko kideei adinako zentzagarririk; eta, bestetik, inolako eskrupulorik gabe onartu du \u00abberniz demokratiko\u00bb gisa etorriko zaiela ezker abertzalea Madrilen izatea. Alegia, onartu egiten du demokrazia totalitario bat dela sistema espainola, hainbat bernizen premia duena bere jatorrizko kolorea estaltzearren. Bikain. Ahalegindu beharra dago ez eteten PSOEren eta PPren hizketaldia, zenbat eta gehiago hitz egin are eta ageriago uzten baitute beren barruko nazionalismo basatia. Beren burua erretratatzen dute Euskal Herriaz ari direla, eta beren burua erretratatzen dute Kataluniaz ari direla. Kataluniari, zehazki, Rojok ukatu egin zion kontzertu ekonomikoa izateko eskubidea, eta adierazi zuen ez zuela inondik inora ere ikusten trantsizio nazional batean bizi zenik. Santa Luziak eman biezaio begi luzia.Ulertzekoa da, beraz, kartzelan atxikitzea Arnaldo Otegi eta uko egitea Euskal Herrian gatazka politiko bat existitzen dela onartzeari. Gatazka politikorik izan ezean, dena polizia neurriak bakarrik dira, eta horrek alferrikako egiten du nazioarteko bitartekariak izatea hemen su-etena atzera bueltarik gabekoa dela egiaztatzeko eta bake prozesua errazteko. Bitartekariak, jakina, arriskutsuak dira, nazioarteko bihurtzen baitute gatazka, eta beste maila bat aitortzen baitiote. Eta are okerragoa dena: ez dira ez PSOEkoak eta ez PPkoak. <\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Berria<\/em>, 15\/10\/2011<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Se acercan buenos tiempos para el pueblo vasco. Es posible que algunas personas, viendo parte del pa\u00eds en manos del espa\u00f1olismo, no lo juzguen as\u00ed. Pero los cambios llegar\u00e1n y ser\u00e1n muy positivos. Lo ser\u00e1n hasta el punto que el paso de Patxi L\u00f3pez por la lehendakariza quedar\u00e1 como una an\u00e9cdota insignificante. Al fin y al cabo, cuatro a\u00f1os pueden parecernos mucho tiempo cuando formamos parte de ellos. Pero se convierten en un instante cuando los observamos con la perspectiva de la historia. Dicen los espa\u00f1oles que no hay mal que por bien no venga, y tienen raz\u00f3n. En el caso de Patxi L\u00f3pez, sus a\u00f1os como lehendakari habr\u00e1n sido muy \u00fatiles para la sociedad vasca, puesto que gracias a \u00e9l y a la trama urdida entre PSOE y PP, con maniobras absolutistas de por medio, ilegalizando adversarios inc\u00f3modos, se aprecia hasta que punto se evaporar\u00eda la naci\u00f3n vasca si esa gente se mantuviese en el poder. Huelga decir, naturalmente, que para ellos esa naci\u00f3n no existe y que la ven como unas simples provincias entre cuyas folkl\u00f3ricas peculiaridades se encuentra, por desgracia, una cosa muy molesta llamada euskera. Porque mira que es rara esa lengua, \u00bfeh? Incluso parece mentira que los euskaldunes puedan entenderse entre ellos. Quien sabe, a lo mejor s\u00f3lo fingen en p\u00fablico para diferenciarse de los espa\u00f1oles. Seguro que al final, cuando no les ve nadie, hablan en espa\u00f1ol. \u201c\u00bfQu\u00e9 co\u00f1o me dec\u00edas?\u201d, debe ser su frase m\u00e1s frecuente. Con lo f\u00e1cil y pr\u00e1ctico que es el espa\u00f1ol, esa lengua com\u00fan gracias a la cual tantos abor\u00edgenes mudos de Am\u00e9rica pudieron hablar y descubrir el noble arte de la comunicaci\u00f3n verbal. \u00bfQu\u00e9 ser\u00eda de ellos si Espa\u00f1a no hubiese exterminado aquellos sonidos rid\u00edculos e ininteligibles que emit\u00edan en el siglo XV? Lo m\u00e1s probable es que aun anduviesen desnudos y que los eunucos se contasen por millones, dado que las mujeres, lujuriosas como eran en el Tr\u00f3pico de Capricornio, hinchaban peligrosamente el pene de los hombres para obtener m\u00e1s placer. Por suerte, eran salvajes pero listos, ya que, como dijo aquel gran sabio nacido en Roma y apellidado Borb\u00f3n, \u201cnunca fue la nuestra lengua de imposici\u00f3n, sino de encuentro; a nadie se oblig\u00f3 nunca a hablar en castellano: fueron los pueblos m\u00e1s diversos quienes hicieron suyo por voluntad lib\u00e9rrima el idioma de Cervantes\u201d.<\/em><\/p>\n <\/em><\/p>\n En este sentido, es muy l\u00f3gico que las primeras acciones gubernamentales del se\u00f1or L\u00f3pez hayan sido las propias de un delegado del gobierno espa\u00f1ol \u2013que es lo que es en realidad\u2013 y consistido en la urgente espa\u00f1olizaci\u00f3n de la educaci\u00f3n y de los medios de comunicaci\u00f3n p\u00fablicos. Pero, aun as\u00ed, la violencia ha terminado y los augurios electorales, con relaci\u00f3n a 2013, son m\u00e1s bien nefastos para la actual alianza espa\u00f1olista de Euskadi. Eso explica que est\u00e9n tan nerviosos ante el nuevo horizonte que se abre y que se nieguen a admitir que el adi\u00f3s a las armas de ETA no tiene vuelta atr\u00e1s. Por lo pronto, el gobierno espa\u00f1ol ya ha recibido el primer rev\u00e9s con el rechazo del Tribunal Europeo de Derechos Humanos a su recurso contra la sentencia que le conden\u00f3 por haber vulnerado la libertad de expresi\u00f3n de Arnaldo Otegi castig\u00e1ndolo con un a\u00f1o de c\u00e1rcel por haberse referido al rey de Espa\u00f1a como \u201cresponsable de los torturadores\u201d.<\/p>\n Hace unos d\u00edas, entrevistado por Catalunya R\u00e0dio en torno a estos temas, el presidente del Senado espa\u00f1ol, Javier Rojo, hizo unas declaraciones muy ilustrativas que ponen en evidencia la dificultad de dialogar con un gobierno que se niega a reconocer la existencia de un conflicto pol\u00edtico en Euskal Herria. Dijo: \u201cNo me fio de Bildu, no me merece confianza. La soluci\u00f3n es el PSOE. El PSOE no es el problema, el PSOE es la soluci\u00f3n\u201d. Y a\u00f1adi\u00f3 que lo \u00fanico bueno de que la izquierda abertzale est\u00e9 en Madrid, es que dar\u00e1 \u201cun barniz democr\u00e1tico\u201d al sistema espa\u00f1ol. \u201cIgual aprenden algo de democracia\u201d, remach\u00f3.<\/p>\n El se\u00f1or Rojo debe pensar que la democracia es \u00e9l. Por eso, en su petulancia contra los desafectos al nacionalismo espa\u00f1ol, no s\u00f3lo olvida que es precisamente su partido, el PSOE, el que deber\u00eda merecer la desconfianza de todo dem\u00f3crata, como impulsor, desde los organismos del Estado, de una banda terrorista llamada GAL con asesinos e ide\u00f3logos a los que nunca se les ha aplicado el mismo correctivo que a ETA, sino que adem\u00e1s admite sin escr\u00fapulos que la presencia de la izquierda abertzale en Madrid les va bien como \u201cbarniz democr\u00e1tico\u201d. Es decir, que reconoce que el sistema espa\u00f1ol es una democracia totalitaria que necesita barnices para ocultar su color original. Espl\u00e9ndido. Hay que procurar no interrumpir al PSOE y al PP cuando hablan, ya que cuanto m\u00e1s lo hacen m\u00e1s ponen en evidencia el nacionalismo feroz que llevan dentro. Se retratan hablando del Pa\u00eds Vasco y se retratan hablando de Catalu\u00f1a. A esta \u00faltima, concretamente, Rojo le neg\u00f3 el derecho a tener el concierto econ\u00f3mico y afirm\u00f3 que no ve\u00eda por ning\u00fan lado que estuviese viviendo una transici\u00f3n nacional. Que Santa Luc\u00eda le conserve la vista.<\/p>\n Se entiende, por tanto, que mantengan en la c\u00e1rcel a Arnaldo Otegi y que se nieguen a aceptar la existencia de un conflicto pol\u00edtico en el Pa\u00eds Vasco. Si no hay conflicto pol\u00edtico, todo se reduce a medidas policiales, lo cual hace innecesaria la presencia de mediadores internacionales que verifiquen la irreversibilidad del alto el fuego y que faciliten el proceso de paz. Los mediadores, claro, constituyen un peligro porque internacionalizan el conflicto y le dan carta de naturaleza. Y lo que es peor: no son del PSOE ni del PP.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Berria<\/em>, 15\/10\/2011<\/p>\n \u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Garai onak datozkio euskal herriari. Litekeena da zenbaitek besterik iriztea, herrialdearen parte bat espainolismoaren esku ikusita. Baina iritsiko dira aldaketak, eta oso onuragarriak izango dira. Hainbeste, non Patxi Lopez lehendakaritzatik igaro izana huskeria garrantzigabe bat izango baita. Azken batean, lau urteri luze iritzi diezaiekegu, haietako parte izanda. Baina istant bihurtzen dira, historiaren ikuspegitik begiratuta. Espainolek […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[78],"tags":[],"class_list":["post-25397","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-egunekoa"],"yoast_head":"\nEl ocaso de la alianza espa\u00f1olista<\/h2>\n