![\"Victor_Alexandre\"](\"https:\/\/nabarralde.eus\/wp-content\/uploads\/2009\/09\/Victor_Alexandre.jpg\")
<\/a><\/p>\nEuskal gatazka deritzonean bada oinarrizko hutsegite bat: ETAren eta Espainiaren arteko gatazkara bakarrik mugatzea hura; egiaz, euskal nazioaren eta nazio espainolaren arteko gatazka baita. Horrek, logikaz, ez du esan nahi -ezta hurrik eman ere- euskaldun guztiak ETArekin bat egiten dutenik, ez eta espainol guztiak negoziazioaren aurka daudenik ere indarkeria amaitzeko -munduko beste inork baino gehiago desio dute euskaldunek berek Euskal Herrian bakea lortzea-; horrek azaltzen du, ordea, zer arrazoigatik dirauen bizirik ETAk mende erdi honetan. Konponbideak, beraz, sen onari jaramon eginda, erraza dirudi: negoziatzera eseri besterik ez lukete alde biek. Eta, bai, nahikoa izango litzateke horrekin. Baina ez da zilegi izango, baldin eta ETAk eta gobernu espainolak eskuzabal jokatzen ez badute eta orain arte negoziagaitzat ere jotzen ez ziren kontuetan amore ematen ez badute. Nahikoa izango litzateke, esate baterako, ETAk armak utziko balitu eta gobernu espainolak euskal herriari autodeterminazio eskubidea aitortuko balio. Nire ustez, ez dago inolako zalantzarik: ETAk utzi egin nahi ditu armak -nahiz eta ez hutsaren truke-; oraindik zalantza handiak daude, ordea, gobernu espainolak halakorik nahi ote duen, errentagarritasun politikoari dagozkion arrazoiak direla bitarteko. Eta hortxe bihurtzen da ezin konponduzko arazo. Izan ere, gobernu espainolak, alegia, bere burua \u00abzentzuduntzat\u00bb, \u00abbakezaletzat\u00bb eta \u00abdemokratikotzat\u00bb daukan alderdiak, ez du aitortzen ez gatazkaren oinarri politikoa, ez euskal nazioa badenik ere; horrez gainera, ordea, errenditze baldintzagabea lortu nahi du, eta armak entregatzeak berekin ekartzea, halaber, errendituak bere arropa entregatzea, eta, larrugorrian eta telebista kameren aurrean jarrita, haren oinetakoei muin ematea, goiko aldetik zein beheko aldetik. Halakoxea da Espainia. Haren historiari begiratu bat eman besterik ez dago aurkitzeko absolutismoa, gogo mehartasuna eta menderakuntzarako zaletasuna dagozkiola haren izaerari. Eta tamalgarriena da ez duela ezertxo ere ikasi historiatik. Demokrazia totalitario bat ezarri du, eta horretaz baliatzen da hainbat helburu lortzeko. Gogo mehartasun horren ondorioz, eta laburbilduta, hauexek dira helburuak: are absolutismo handiagoa eta menderakuntzarako zaletasun handiagoa. <\/p>\n
Tristea da Espainia ez jabetzea haren berezko ezaugarri horiexek ekarriko diotela desintegrazioa. Nahiago du ezerez bihurtu, izan zitekeenaz eta izan ez zenaz gogoeta egin baino; hain du berezkoa harrotasuna. Ez du axola zein erregimen politikok agintzen dion, ez eta zein alderdik gobernatzen duen ere. Harrokeriari eta setakeriari dagokienez, ikusi ahal izan denez, ez dago inolako alderik PPren eta PSOEren artean. Eta horren frogarik argiena, hain zuzen, Euskadin dago, popularrek eta sozialistek gobernu bat apailatu baitute Madrilgo bulego batean, eta Justizia nazionalismo espainolaren zerbitzura jarri baitute modu eskandalagarrian -eta nazkagarrian, ikuspegi demokratikotik-, euskal gizartearen parte handi bat legez kanpo uzteko. <\/p>\n
Baina bidezkoak dira jende askok bere artean egiten dituen galderak: Zergatik ez dio onartzen Gobernu espainolak euskal herriari autodeterminaziorako eskubidea? Kontu horretan amore ematea, pentsatze hutsa bera, zergatik iruditzen zaio umiliagarri Espainiari? Inongo demokrata benetakori umiliagarri irudituko al litzaioke printzipio hain oinarrizko bat aitortzea? Bada, azken galdera horri emandako erantzunean datza aurreko bien erantzuna: umiliagarri irudituko litzaioke bozen beldur den edonori. Eta Espainia bozen beldur da. Horregatik manipulatu ere egiten ditu, eta, banana errepublika<\/em> orotan bezala, areriorik deserosoenak legez kanpo uzten, eta hango ordezkaririk adierazgarrienak kartzelan sartzen -Otegi, kasu-, direnik eta elkarrizketazaleenak izanagatik. Eta hala egiten du, herri bat espainoltzeko asmoz: hango eskoletanbesteren historia ezarrita irakasgai, haren hizkuntza hutsaren hurrengo bihurtuta, komunikabideen bitartez haren nortasun kontzientzia manipulatuta eta bizitzaz duen ikuspegi euskozentrikoa ikuspegi hispanozentriko bilakatuta. Eta bere buruari leial zaiola erakustearren, eta ez dakien oro arbuiatuz, bere hizkuntza ere ez dakien analfabeto huts bat izendatzen du lehendakari: Patxi Lopez izeneko bat. Eta horrek, gero, Alberto Surio izendatzen du berehala euskal telebista publikoko zuzendari nagusi; pertsona horrek, berriz, bere arrastoa lagako du historian, bizi den herrialdeko eta zuzendari den kateko hizkuntza ez jakiteagatik. <\/p>\n Alde horretatik, ezinago esanguratsua da Patxi Lopezek berak emandako erantzuna, ETAk su-etena iragarri zuelarik BBCren bitartez; haren erantzuna, izan ere, bat-bat dator Alfredo Perez Rubalcaba Barne ministro espainolak eta Leire Pajin PSOEren erakundeko idazkariak emandakoekin. \u00abEz da nahikoa\u00bb, esan du lehenak; \u00abez da nahikoa\u00bb, esan du bigarrenak; eta \u00abez da nahikoa\u00bb, esan du hirugarrenak. Bat-etortze zinez txundigarria. Ez du inolako zerikusirik Europako Batzordeak emandako erantzunarekin: \u00abItxaropen zuhur bat izateko arrazoiak ematen dizkigu, eta orpoz orpo aztertuko ditugu gertakariak\u00bb. Ez eta Gerry Adams Sinn Feineko presidenteak erantzundakoarekin: \u00abEspainiako Gobernuak ere izugarrizko erantzukizuna du, aukera hau baliatu beharra dauka, bakea eta aurrerabidea ekartzeko. Estrategia moduez gogoeta egin behar du, eta entzungor egin behar die konponbiderako garaipen-porrot baldintzak baliatu nahi dituztenei. […] Etorkizun daude arriskuak. Inongo konponbide prozesutan ez dira arriskutik libre egon partaideak. Arrakastaren onurak, baina, porrotaren arriskuak baino askoz ere handiagoak dira\u00bb. <\/p>\n Eta, hala ere, zergatik ez dago mugitzeko prest gobernu espainola, ezpada garaipen-porrot baldintzen arabera? Zergatik urratzen du eskubide demokratiko bat, eta zergatik ez du betetzen Europatik agindu diotena, eta euskal presoak Euskal Herrira ekartzen? Zergatik ez du keinuren bat egiten, eta bertan behera uzten abian jarritako prozesu judizialak? Adolfo Perez Esquivel Bakearen Nobel saridunak dioenez, \u00abhiltzeari utzi egin behar dio ETAk\u00bb; baina, \u00abhala eta guztiz ere, konponbide politiko bat lortzen ahalegindu beharra dago\u00bb. Beste hau ere badio: \u00abGobernu espainola okerreko bidetik ari da, Euskal Herriko sektore abertzaleei adierazpide politikoa galarazita\u00bb. <\/p>\n Ulertzeko zer arrazoigatik uko egiten dion gobernu espainolak euskal gatazka aitortzeari, eta zergatik ageri den axolagabe ETAren bake iragarpena dela-eta, ikusi besterik ez dago zer aurreiritzi politiko ekarriko lizkiokeen Euskadin. Lehenik eta behin, hurrengo hauteskundeetan, euskal gizartearen nahia betez benetan dagokion tokira itzuliko litzateke: oposiziora. Nor da bakearen beldur?<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n El error de base del llamado conflicto vasco es reducirlo a un conflicto entre ETA y Espa\u00f1a, cuando, en realidad, se trata de un conflicto entre la naci\u00f3n vasca y la naci\u00f3n espa\u00f1ola. Eso, l\u00f3gicamente, no significa ni much\u00edsimo menos que todos los vascos se identifiquen con ETA ni que todos los espa\u00f1oles sean contrarios a una negociaci\u00f3n para poner fin a la violencia \u2013si hay alguien es este mundo que desea la paz en el Pa\u00eds Vasco son los mismos vascos\u2013, pero explica las razones por las cuales ETA tiene medio siglo de existencia. La soluci\u00f3n, por consiguiente, vista a trav\u00e9s del sentido com\u00fan, parece sencilla: bastar\u00eda con que ambas partes se sentaran a negociar. Y s\u00ed, bastar\u00eda con eso. Pero no ser\u00e1 posible sin que ETA y el gobierno espa\u00f1ol tengan tambi\u00e9n la generosidad de ceder en puntos considerados hasta ahora innegociables. Bastar\u00eda, por ejemplo, con que ETA entregara las armas y que el gobierno espa\u00f1ol aceptara el derecho a la autodeterminaci\u00f3n del pueblo vasco. Creo que no hay ninguna duda de que ETA desea dejar las armas \u2013aunque no a cambio de nada\u2013, pero s\u00ed que hay serias dudas de que el gobierno espa\u00f1ol, por razones de rentabilidad pol\u00edtica, tenga el mismo deseo. Y ah\u00ed es donde el problema se torna indisoluble, ya que el gobierno espa\u00f1ol, es decir, la parte que se presenta como \u201cjuiciosa\u201d, \u201cpac\u00edfica\u201d y \u201cdemocr\u00e1tica\u201d, no s\u00f3lo no reconoce la ra\u00edz pol\u00edtica del conflicto, ni siquiera la existencia de la naci\u00f3n vasca, sino que pretende una rendici\u00f3n incondicional y que la entrega de las armas implique asimismo la entrega de la ropa del rendido para que \u00e9ste, completamente desnudo frente a las c\u00e1maras de televisi\u00f3n, le bese los zapatos, tanto por la parte superior como por la inferior. Espa\u00f1a es as\u00ed. Basta con repasar su historia para hallar absolutismo, cerraz\u00f3n y af\u00e1n de dominaci\u00f3n en su naturaleza. Y lo m\u00e1s lamentable es que no ha aprendido absolutamente nada de la historia. Ha instaurado una democracia totalitaria y se sirve de ella para conseguir unos fines que, fruto de la cerraz\u00f3n mencionada, siguen resumi\u00e9ndose en m\u00e1s absolutismo y m\u00e1s af\u00e1n de dominaci\u00f3n.<\/p>\n Es triste que Espa\u00f1a no se d\u00e9 cuenta de que ser\u00e1n justamente esas caracter\u00edsticas tan genuinas de su personalidad las que la conducir\u00e1n a su desintegraci\u00f3n. El orgullo es algo tan suyo que prefiere convertirse en nada antes que reflexionar sobre lo que pudo haber sido y no fue. No importa cual sea el r\u00e9gimen pol\u00edtico por el que se rija ni el partido que gobierne desde Pero las preguntas que se hace mucha gente son pertinentes: \u00bfPor qu\u00e9 el gobierno espa\u00f1ol no acepta el derecho a la autodeterminaci\u00f3n del pueblo vasco? \u00bfPor qu\u00e9, con s\u00f3lo imaginarse cediendo en ese punto, Espa\u00f1a ya experimenta una humillaci\u00f3n? \u00bfQu\u00e9 verdadero dem\u00f3crata podr\u00eda sentirse humillado por admitir un principio tan elemental como ese? Pues en la respuesta a esta \u00faltima pregunta reside la de las dos anteriores: se sentir\u00eda humillado aqu\u00e9l que tuviese miedo a las urnas. Y Espa\u00f1a teme a las urnas. Por eso las manipula, y, como en las rep\u00fablicas bananeras, ilegaliza a los adversarios m\u00e1s inc\u00f3modos y encierra en la c\u00e1rcel \u2013Otegi, en este caso\u2013, a sus nombres m\u00e1s representativos, por dialogantes que sean. Y lo hace con el fin de espa\u00f1olizar un pueblo imponi\u00e9ndole la ense\u00f1anza de una historia ajena en sus escuelas, dando un car\u00e1cter residual a su lengua, manipulando la conciencia de su identidad a trav\u00e9s de los medios de comunicaci\u00f3n y transformando su visi\u00f3n vascoc\u00e9ntrica de la vida en una visi\u00f3n hispanoc\u00e9ntrica. Y para demostrar que se mantiene fiel a s\u00ed misma, despreciando cuanto ignora, nombra lehendakari a un analfabeto de su propia lengua llamado Patxi L\u00f3pez. Y \u00e9ste, consecuentemente, nombra de inmediato como director general de la televisi\u00f3n p\u00fablica vasca a Alberto Surio, un personaje que pasar\u00e1 a la historia por ser el \u00fanico director televisivo del planeta que no entiende la lengua del pa\u00eds donde vive ni de la cadena que dirige.<\/p>\n En este sentido es muy elocuente la respuesta del mismo Patxi L\u00f3pez al anuncio de alto el fuego de ETA, por medio de \u00bfQui\u00e9n teme a la paz?<\/h1>\n