<\/p>\n
Gezurra dirudi Kataluniak halako interes handia agertu izana -oraindik ere agertzea- Egunkaria<\/em>-ri eginiko eraso lotsagabearen inguruan, baina guztiz ezaxola azaltzea Avui<\/em> egunkariak lurraldetasun aldetik bere buruari eginiko murrizketaren inguruan. Izan ere, Avui<\/em>-k uko egin dio egunkaria Valentzian banatzeari, eta, hori munduko gauzarik normalena izango balitz bezala, ez da erreakziorik izan, eta horren gaineko iritzirik ere ez. Eta tristeena da ezin dela besterik espero Kataluniako gizartearen aldetik: politikari hispanozentriko batzuek gobernaturiko gizarte bat da, eta ez dauka nazio gisa barne loturarik emango dion bozgorailu mediatikorik. Zatiak ebakita ere ez dugu ezer sentitzen, ez baitakigu nor garen eta onartua baitugu minorizazioa, ezin saihestuzkoa izango balitz bezala.<\/p>\n Baina bazegoen modurik Avui<\/em> Valentzian eta Balearretan banatzen segitzeko. \u00abEgunean 400 bat ale saltzen ziren, eta horrek 200.000 euroko galera espezifikoa ekartzen zuen urtean\u00bb, esan du zuzendaritzak, erabakia zuritzeko. Kontua da arrazoia ez dela ekonomikoa izan, baizik eta psikologikoa eta, beraz, etsipen nazionaleko gure egoera gaixoberari estu lotua. Ezin da ukatu Avui<\/em> argitaratzen duen enpresak eskubidea duela bere baliabideak kudeatzeko eta enpresa salbatu nahian erabakiak hartzeko. Azken batean, enpresa pribatua da. Baina ezin da ahaztu gobernuaren laguntza jasotzen duela, eta horrek obligazioak ere badakartza. Hasteko, gobernuak, Estatu zentzua izango balu -Estatu katalanaren zentzua, jakina-, ez zuen onartuko Valentzian eta Balearretan banatzeari uko egitea. Esan nahi dut diru publikoarekin batera onartu beharko litzatekeela banaketa hori segurtatzea, printzipio gisa. Are gehiago Esquerra egonik gobernuan, bere burua independentistatzat daukan alderdi bat, Kultura Saila bere esku duena. Bada, ez. Esaten digute ez dagoela dirurik hizkuntz esparru katalana babesteko, baina milioi bat euro eman dute Amazoniako indigenen hizkuntzak babesteko.<\/p>\n Esan gabe doa egoera oso larria dela. Baina are larriagoa da gizarte katalana ez konturatzea, horrek haren ahultasun morala erakusten baitu. Alde batetik, nahiago dugu arazoari ez ikusiarena egin, erantzukizunik ez hartzeko; bestetik, ez gara ausartzen aitortzera interesatzen zaigunean bakarrik gogoratzen garela Valentziarekin eta Balearrekin; esaterako, hango kultur erakunderen baten diru ekarria behar dugunean, edo nazioarteko garaipenen batez harrotu gaitezkeenean, garailearen jatorria dela kausa. Orduan bai, orduan Herrialde Katalanei buruz hitz egiten dugu, eta esaten dugu herri bat bakarra garela. Horrexegatik onartu dute eskrupulorik gabe, Avui<\/em>-k lehenbizi eta Generalitateak modu subsidiarioan, aipaturiko tokietan banatzeari uztea, nahiz eta banatzen segitzen duten Kataluniako toki defizitarioetan. Inork imajinatzen al du zer-nolako aztoramendua sortuko litzatekeen Avui<\/em>-k erabakiko balu, arrazoi ekonomikoak aipatuta, Lleidan ez banatzea, esaterako? \u00abLleida ez al da Katalunia?\u00bb, esango lukete denek. Eta arrazoiz esan ere. Bada, zer dira Herrialde Katalanak Valentzia eta Balearrak gabe? Imajinatu al daiteke Euskal Herria Nafarroa eta Iparralde gabe?<\/p>\n Harritzekoa da, gainera, Avui<\/em>-k eskaera falta aipatzea zuribide gisa. Tira: nola izango du, bada, eskaerarik, urte askoan Avui<\/em>-k bizkarra ematen die-eta lurralde horiei? Nolatan sentituko dira valentziarrak edo baleartarrak identifikaturik egunkari horrekin, erabat baztertu du-eta haien informazioa? Kontua ez al da izango urteetako eskaintza faltak ekarri duela eskaera falta? Lerrook idazteko orduan, egunkaria hartu eta ikusi dut ez dagoela berri bakar bat ere Valentziari eta Balearrei buruz. Bakar bat ere ez. Aitzitik, badira Espainiari buruzko berriak, eta guztiak ere garrantzirik gabeak. Eta, era berean, ikusi dut Avui<\/em>-rentzat Espainiako Gobernua \u00abgobernu zentrala\u00bb dela, eta Kataluniako Polizia, berriz, \u00abPolizia autonomikoa\u00bb. Arazoa, ordea, ez da Avui<\/em>-rena. Arazoa gurea da: egunkari nazionala eta katalanzentrikoa delakoan irakurtzen dugu Avui<\/em>, baina, egiaz, Espainia dauka erreferentzia esparrutzat. Oker gabiltza, beraz, koherentzia eskatzen diogunean. Koherentea, izan, bada. Koherentea bere helburuekin: politikoki xuxena, zentrokoa, neurritsua, eklektikoa eta esanekoa den komunikabide bat da, eta halakoxeak ditu helburuak ere; izan ere, \u00abgauzak diren bezala dira, ez nahiko genukeen bezala\u00bb. Horregatik, 2004ko maiatzaren 22an eta 23an, 35 orrialde eta 86 argazki argitaratu zituen Felipe Borboiko printze espainolaren ezkontzaren bikaintasuna goratzeko. BERRIAk, aldiz, ez zuen ezertxo ere esan. Eta esan izan balu, munduko berrien artean sartuko zuen.<\/p>\n Norbaitek esan dezake ildo editorial hori -alegia, aipaturiko printze hori inoreztatzea- egunkari idependentista bati dagokiola eta Avui<\/em> ez dela horrelakoa, ideologia askotako jendeak egina delako. Bikain. Txit plurala. Horrexegatik galaraziko dio zenbait idazle independentistari artikuluak argitaratzea, eta horrexegatik izango du, munduko gainerako egunkariek ez bezala, erreferentzia esparru bat, bere merkatuarekin bat ez datorrena. Beraz, nahas-mahas moduko bat dugu, pluraltasunez mozorrotua, baina, konparazioan \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Parece mentira que la misma Catalu\u00f1a que tanto se interes\u00f3 \u2013y se sigue interesando\u2013 por el vergonzoso ataque que sufri\u00f3 Egunkaria<\/em> se muestre tan indiferente ante la automutilaci\u00f3n territorial que ha efectuado el diario Avui<\/em> renunciando a su distribuci\u00f3n en el Pa\u00eds Valenciano. Como si fuera la cosa m\u00e1s normal, no s\u00f3lo no ha habido reacci\u00f3n sino que tampoco ha habido opini\u00f3n. Y lo m\u00e1s triste es que no se puede esperar otra cosa de una sociedad gobernada por pol\u00edticos hispanoc\u00e9ntricos y carente de altavoces medi\u00e1ticos que la cohesionen nacionalmente. Somos insensibles a les amputaciones que sufrimos porque no sabemos quienes somos y aceptemos la minorizaci\u00f3n como un hecho inevitable.<\/p>\n Pero el cese de la distribuci\u00f3n de Avui<\/em> en el Pa\u00eds Valenciano y Baleares s\u00ed que pod\u00eda haberse evitado. \u201cLas ventas eran de unos 400 ejemplares al d\u00eda y eso nos comportaba una p\u00e9rdida espec\u00edfica de 200.000 euros al a\u00f1o\u201d, ha dicho la direcci\u00f3n para justificar la medida. El problema es que la causa no es econ\u00f3mica, sino psicol\u00f3gica y, por tanto, inseparable del enfermizo estado de resignaci\u00f3n nacional en que vivimos. Es innegable que la empresa editora tiene derecho a gestionar sus propios recursos y a tomar decisiones para mantener la nave a flote. Al fin y al cabo se trata de una empresa privada. Pero no hay que olvidar que recibe ayuda gubernamental, y eso deber\u00eda conllevar obligaciones. De entrada, el gobierno, si tuviese sentido de Estado \u2013de Estado catal\u00e1n claro\u2013 ya no habr\u00eda permitido la renuncia a distribuir el diario en el Pa\u00eds Valenciano y Baleares. Quiero decir que los fondos p\u00fablicos deber\u00edan contemplar esa distribuci\u00f3n como una cuesti\u00f3n de principio. Y m\u00e1s aun habiendo Esquerra en el gobierno, un partido que se autodenomina independentista y que es el titular de Cultura. Pues no. Resulta que mientras se nos dice que no hay dinero para proteger el marco ling\u00fc\u00edstico catal\u00e1n, vemos como se destina un mill\u00f3n de euros a la protecci\u00f3n de las lenguas ind\u00edgenas amaz\u00f3nicas.<\/p>\n La situaci\u00f3n, huelga decirlo, es muy grave. Pero aun lo es m\u00e1s que la sociedad catalana no se d\u00e9 cuenta, lo cual demuestra su debilidad moral. Por un lado, preferimos ignorar el problema para no tener que asumir responsabilidades; por el otro, no nos atrevemos a confesar que s\u00f3lo nos acordamos del Pa\u00eds Valenciano o Baleares cuando nos interesa. Por ejemplo, cuando necesitamos la aportaci\u00f3n econ\u00f3mica de alguna de sus instituciones culturales o cuando podemos atribuirnos alguna victoria internacional apelando al lugar de nacimiento de la figura ganadora. Entonces s\u00ed, entonces hablamos de Pa\u00edses Catalanes y decimos que somos un solo pueblo. Eso explica que Avui<\/em>, en primer lugar, y Sorprende, adem\u00e1s, que Avui<\/em> justifique su decisi\u00f3n en la falta de demanda. Hombre, \u00bfc\u00f3mo va a haberla si Avui<\/em> ha vivido de espaldas a esos territorios un mont\u00f3n de a\u00f1os? \u00bfC\u00f3mo pueden sentirse identificados un valenciano o un balear con un peri\u00f3dico que ignora completamente la actualidad informativa de su tierra? \u00bfNo ser\u00e1 que no hay demanda porque ya hace muchos a\u00f1os que no hab\u00eda oferta? En el momento de escribir estas l\u00edneas, cojo el peri\u00f3dico y observo que no hay ni una sola noticia relativa a aquellos territorios. Ni una. S\u00ed encuentro, en cambio, noticias que me hablan de Espa\u00f1a, y todas ellas irrelevantes. Y tambi\u00e9n veo que, seg\u00fan Avui<\/em>, el gobierno espa\u00f1ol es el \u201cgobierno central\u201d y que la polic\u00eda catalana es la \u201cpolic\u00eda auton\u00f3mica\u201d. El problema, sin embargo, no es suyo. El problema es nuestro, porque leemos ese peri\u00f3dico crey\u00e9ndonos que es un diario nacional y catalanoc\u00e9ntrico cuando, en realidad, es un peri\u00f3dico con Espa\u00f1a como marco referencial. Nos equivocamos, pues, pidi\u00e9ndole coherencia. Ya es coherente. Lo es con sus objetivos, que son los de un medio pol\u00edticamente correcto, de centro, moderado, ecl\u00e9ctico y d\u00f3cil porque, ya se sabe, \u201clas cosas son como son y no como quisi\u00e9ramos que fuesen\u201d. Eso explica que entre el 22 y el 23 de mayo de 2004 dedicase 35 p\u00e1ginas y 86 fotograf\u00edas a cantarnos las excelencias de la boda del pr\u00edncipe espa\u00f1ol Felipe de Borb\u00f3n. Berria<\/em>, en cambio, no dijo absolutamente nada. Y, en caso de hacerlo, lo habr\u00eda hecho en las p\u00e1ginas de internacional.<\/p>\n Alguien dir\u00e1 que esa l\u00ednea editorial \u2013obviar al mencionado pr\u00edncipe\u2013 es propia de un diario independentista y que Avui<\/em> no se sit\u00faa en ese marco por la sencilla raz\u00f3n que est\u00e1 hecho por gente de ideolog\u00eda diversa. Magn\u00edfico. Muy plural. Debe ser por ello que hay firmas independentistas vetadas y que, a diferencia del resto de los peri\u00f3dicos del mundo, tiene un marco referencial diferente del mercado al cual se dirige. As\u00ed es como encontramos un revoltijo que, disfrazado de pluralidad, y pareci\u00e9ndonos, por comparaci\u00f3n, m\u00e1s catal\u00e1n que <\/p>\n Gezurra dirudi Kataluniak halako interes handia agertu izana -oraindik ere agertzea- Egunkaria-ri eginiko eraso lotsagabearen inguruan, baina guztiz ezaxola azaltzea Avui egunkariak lurraldetasun aldetik bere buruari eginiko murrizketaren inguruan. Izan ere, Avui-k uko egin dio egunkaria Valentzian banatzeari, eta, hori munduko gauzarik normalena izango balitz bezala, ez da erreakziorik izan, eta horren gaineko iritzirik ere […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[78],"tags":[],"class_list":["post-22341","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-egunekoa"],"yoast_head":"\nBerria<\/em><\/a>, 14\/3\/2010<\/h3>\n
Periodismo hispanoc\u00e9ntrico<\/h1>\n
Berria<\/em><\/a>, 14\/3\/2010<\/h3>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"