<\/p>\n
Giza-eskubideen Europako Auzitegiaren mezua argia izan da. Demokrazian oinarritutako sistema batean iritzi eta egitasmo politiko guztiak gauzagarriak dira, beste egitasmoekin talka egin edota norbaiti kezka sortu edo mindu dezaketenak barne, baina helburu politikoak lortzeko bide guztiak ez dira zilegiak eta demokratikoak: Giza Eskubideen Europako Itunak (1950) ez du babesten helburu politikoak lortzeko indarkeria erabiltzea. <\/p>\n
Epaiak bere pasarte batean honela dio: alderdi politiko batek legearen aldaketa eska dezake eta baita legezko edo Konstituzio mailako Estatu-egituren aldaketak eskatu ere, baina bi baldintzekin: (1) aldaketa horiek eskatzeko erabiltzen diren bitartekoek guztiz legezkoak eta demokratikoak izan behar dute; (2 )proposatzen den aldaketak oinarrizko printzipio demokratikoekin bat etorri behar du. Horregatik guztiagatik, egitasmo politiko baten arduradunek ezin izango dute Itunaren babesa eskatu ezarri zaien isunen aurka, baldin eta indarkeria erabiltzera sustatzen badute edo proposatzen duten egitasmoak ez badu demokraziaren arau bat edo gehiago errespetatzen edota egitasmoak demokrazia bera eta demokraziak aitortzen dituen eskubide eta askatasunen suntsipena bilatzen badu. <\/p>\n
Giza Eskubideen Europako Auzitegia ez da sartu Batasunaren helburu politikoen zilegitasuna aztertzera, hots, Euskal Herriaren independentzia eta sozialismoa. Aitzitik, bitartekoen zilegitasuna aztertzera mugatu da, eta horretan argi dago ETAren ekintzen ondorioz hainbat pertsonek bizitza galtzea edo bestelako eskubide-urratze larriak (lesioak, bahiketak, hertsapenak.) jasateak pisu handia izan duela hartutako erabakian. <\/p>\n
Bada halere pelikula honetan beste aurpegi bat guztiz isilarazita gelditu dena. Hain zuzen, Espainia eta Frantziako estatuek ere euskal herritarren eskubideak urratzen dituztela. Bai orain, bai historia luzean zehar euskal herritarrak irain eta bidegabekeria izugarriak jasan dituzte, hala nola exekuzioak, bahiketak, torturak, ideia abertzaleak azaltzen zutenen kontrako errepresioa etab. eta horien bidez euskal herritarroi gure etorkizunari buruz erabakitzeko eskubidea ukatu egin zaigu lehen eta gaur egun ere. Azken ekintza bidegabeen artean aipatu behar ditugu Jon Anzaren desagertzea eta bost buruzagi abertzaleen atxiloketak, hain zuzen Estrasburgoko epaiak eskatzen duen borroka-moldeen alde lan egiten ari zirenean. <\/p>\n
Ezin ukatu, nolanahi ere, XXI. mendean bizi garela eta gure herria Europan kokatuta dagoela, politikoki eta ekonomikoki bateratzeko asmotan dabilena. Ingurumari horretan jokatu eta jardun behar dugu denok, bai euskal subiranotasunaren aldekoak eta bai Espainiarekin bat eginda jarraitzea nahi dutenak. Denoi dagokigu elkar errespetatzeko bidea emango ligukeen bizikidetza-esparru demokratikoaren joko arauak zehaztea. <\/p>\n
Estrasburgoko epaian, Euskal Herriak pairatzen duen gatazkaren ikuspegi metodologikoa nagusitu da zalantzarik gabe, baina hori bezain garrantzitsua da azpimarratzea -eta epaiaren alde jarduten dutenak isilarazi egiten dute mezu hau- epaiak aplikatu duen doktrina guztiz salbuespenekoa dela eta indarkeriarik gabeko egoera batean alderdi politiko batek \u00ablegearen aldaketa eska dezake(la) eta baita legezko edo Konstituzio mailako Estatu-egituren aldaketak eskatu\u00bb, beti ere, bitarteko demokratikoen bidez eta indarkeriarik gabe. Bortxarik gabeko egoera batean beraz, Europako Giza Eskubideen Itunak ez du babesten alderdi politiko bat legez kanpo uztea. <\/p>\n
Horrela bada, euskal gizarteak, bere aniztasun eta konplexutasun osoz, arduradun politikoei irtenbideak eskatzen dabilkie Euskal Herrian dauden egitasmo politiko ezberdinen arteko bizikidetza antolatzeko (independentzia eta estatuekiko mendetasuna). Kataluniako legelari ezagun batek dionez, askotan irtenbidea bilatu baino garrantzitsuagoa izaten ohi da arazoa bideratuta edukitzea, horrela egonik errazagoa baita konponbidea aurkitzea. <\/p>\n
PSEko ordezkari politikoek, aldiz, Gasteizko Legebiltzarrean Estrasburgoko epairi atxikimendua eskatu diotenean ez dira irtenbideen bila ari. Herritarrok asperduraz begiratzen diegu horrelakoei, izan ere ekimen horien bidez ez da ezelango aurrerapausorik ematen gatazkaren konponbidean. Xede bakarra du: PSEk Jaurlaritzara heltzeko izan duen zilegitasun defizitari bidea ematea, gehiengo distortsionatu baten bitartez iritsi baita. Hala ere, lortuta ere Legebiltzar osoko berrespena epaiarekiko, horrek ez dio herritarren aurrean gaurko Jaurlaritzak duen zilegitasun hutsuneari konponbidea emango. <\/p>\n
Nolanahi ere, PSEk Estrasburgoko epaiaren inguruko eztabaida horretan interesgarria da azalaraztea Estrasburgoko ohiko doktrinaren mezua: bide politiko eta demokratikoen bidez Estatuei aurre egin dakiekeela eta bere lege eta Konstituzioak aldatzea eskatu. Hori dela-eta, galdera bat bururatzen zaigu: bortxarik gabeko egoera batean, zein urrats daude egiteko prest alderdi unionistek Euskal Herrian eztabaidagai dauden egitasmo politiko guztiak gauzagarriak eta bideragarria izan daitezen eta Euskal Herriaren eraikuntza posible izan dadin herritarren zati handi batek hala nahi badu? <\/p>\n
Eragile politiko guztion ardura da bizikidetzari irtenbidea bilatzea eta proposamen zehatzak egitea Euskal Herriak esparru demokratiko berria lor dezan, non egitasmo guztiak gauzagarriak izango diren, beti ere bitarteko demokratikoak erabiliz eta indarkeria mota guztiak alboratuz. <\/p>\n
Eragile subirano zale eta abertzaleei dagokienez (alderdi politiko, erakunde sindikal eta sozialak), Europako Giza Eskubideen Itunarekin bat datorren estrategia politiko bat bilatu behar dugu eta horrekin batera jarrera- eta balore-aldaketa sakon bat birformulatu, gaur egun dagoen dispertsioa eta elkarrekiko mesfidantzak gainditu ahal izateko eta lankidetzarako esparru berri bat sortzeko, elkarrekin lortu beharreko helburuak gauzagarriak bihur ditzagun auzolanean. <\/p>\n
Estatuekiko atxikimendua duten alderdi politiko, sindikal eta sozialei dagokienez, berriz, alferrikako ekimenak aurkezteari utzi behar diote eta gobernatu nahi duten errealitate sozio-politikoari aurre egin. Alfonbra azpian arazoak ezkutatzeak ez du inora eramaten eta gainera denborarekin ordaindu egiten da. <\/p>\n
El mensaje de la sentencia del Tribunal Europeo de Derechos Humanos se puede sintetizar a nuestro juicio as\u00ed: en un sistema democr\u00e1tico todas las opiniones y proyectos pol\u00edticos son defendibles, incluso aquellos que chocan, inquietan u ofenden, pero no todos los m\u00e9todos son considerados leg\u00edtimos ni democr\u00e1ticos en la consecuci\u00f3n de objetivos pol\u00edticos: el Convenio Europeo de Derechos Humanos (1950) no ampara el uso de la fuerza para el logro de objetivos pol\u00edticos. <\/p>\n
La sentencia en uno de sus apartados se\u00f1ala que un partido pol\u00edtico puede hacer campa\u00f1a a favor de un cambio de legislaci\u00f3n o de las estructuras legales o constitucionales del Estado, con dos condiciones: (1) los medios utilizados a este efecto deben ser, desde todos los puntos de vista legales y democr\u00e1ticos; (2) el cambio propuesto deber\u00e1 ser compatible con los principios democr\u00e1ticos fundamentales. De ello se desprende necesariamente que un proyecto pol\u00edtico cuyos responsables induzcan al recurso a la violencia o propongan un proyecto pol\u00edtico que no respete una o m\u00e1s reglas de la democracia o persiga su destrucci\u00f3n y la vulneraci\u00f3n de los derechos y libertades que \u00e9sta reconoce, no puede invocar la protecci\u00f3n del Convenio contra las sanciones impuestas por estos motivos. <\/p>\n
El Tribunal Europeo de Derechos Humanos no ha entrado a analizar la legitimidad o no de los objetivos que persigue Batasuna, esto es, la independencia y socialismo para Euskal Herria. \u00danicamente se ha pronunciado sobre los medios, entre los que ha pesado indudablemente que ETA realiza acciones armadas por las que hay personas que pierden la vida o sufren graves vulneraciones en sus derechos fundamentales (lesiones, secuestros, coacciones.). <\/p>\n
Existe otra parte de la pel\u00edcula como son las acciones del Estado Espa\u00f1ol y Franc\u00e9s que tambi\u00e9n vulneran los derechos de los ciudadanos vascos junto con una larga historia en la que Euskal Herria y sus habitantes han sufrido graves vejaciones tales como ejecuciones, secuestros, torturas, acciones represivas contra las personas que profesan ideas nacionalistas y otras m\u00e1s sutiles pero que han impedido e impiden actualmente que los habitantes de Euskal Herria puedan decidir su futuro sin injerencias externas. Entre las \u00faltimas – y m\u00e1s graves la desaparici\u00f3n en extra\u00f1as circunstancias de Jon Anza -todav\u00eda sin esclarecer, as\u00ed como la encarcelaci\u00f3n de cinco dirigentes pol\u00edticos que trabajan precisamente por adecuarse al modo de hacer pol\u00edtica que la sentencia de Estrasburgo reclama. <\/p>\n
Ciertamente, nos hallamos en el siglo XXI dentro de una Europa que se halla en proceso de integraci\u00f3n econ\u00f3mica y pol\u00edtica. Este es el marco de juego actual y donde todos -soberanistas vascos y unionistas espa\u00f1oles- hemos de respetarnos mutuamente y configurar un marco de convivencia que respete las reglas democr\u00e1ticas. <\/p>\n
En Pues bien, la sociedad vasca con toda su complejidad est\u00e1 exigiendo de la clase pol\u00edtica soluciones que articulen la convivencia entre los distintos proyectos pol\u00edticos para Euskal Herria (independencia o subordinaci\u00f3n estatal). Como un conocido jurista catal\u00e1n se\u00f1alaba no hace mucho, muchas veces lo importante ante los problemas no es lograr su soluci\u00f3n sino que se encuentren debidamente encauzado, ya que ello facilitar\u00e1 encontrar aquella. <\/p>\n La utilizaci\u00f3n por los representantes socialistas de la sentencia de Estrasburgo en el Parlamento Vasco de Gasteiz no aporta nada nuevo en el encauzamiento del conflicto de convivencia que sufrimos. Unicamente persigue legitimar su llegada al poder gracias a una mayor\u00eda distorsionada fruto de las circunstancias especiales de las \u00faltimas elecciones al Parlamento en las que parte de la ciudadan\u00eda no pudo votar a su opci\u00f3n pol\u00edtica. <\/p>\n Entendemos conveniente, sin embargo, traer a colaci\u00f3n -con ocasi\u00f3n al debate promovido por el PSE en el Parlamento Vasco de Gasteiz- el car\u00e1cter extraordinario del fallo de la sentencia y que la doctrina consolidada del Tribunal no amparar\u00eda la ilegalizaci\u00f3n de ning\u00fan partido pol\u00edtico una vez desaparezca el m\u00e9todo violento de reivindicaci\u00f3n pol\u00edtica, aunque se formulen propuestas que \u00abchoquen, inquieten u ofendan. <\/p>\n En este sentido, s\u00ed ser\u00eda un paso adelante en los esfuerzos de lograr un nuevo marco democr\u00e1tico para Euskal Herria, que los partidos unionistas comenzaran a plantearse c\u00f3mo van a contestar a la siguiente pregunta: en situaci\u00f3n de ausencia de violencia qu\u00e9 est\u00e1n dispuestos a ofrecer para que todos los proyectos pol\u00edticos que en este momento se hallan sometidos a discusi\u00f3n (independencia o subordinaci\u00f3n\/dependencia estatal) sean realizables a trav\u00e9s de caminos e instrumentos puramente pol\u00edticos y democr\u00e1ticos? <\/p>\n Es responsabilidad de todos los agentes pol\u00edticos dar una salida a la convivencia y realizar propuestas eficaces para el logro del nuevo marco democr\u00e1tico para Euskal Herria. Ello implica para los agentes soberanistas abertzales (pol\u00edticos, sindicales y sociales) buscar un modelo de actividad pol\u00edtica que se adecue a los par\u00e1metros del Convenio Europeo de Derechos Humanos, junto con un cambio de valores y de actitudes pol\u00edticas que en lugar de la atomizaci\u00f3n y la desconfianza mutua pase a facilitar un marco de colaboraci\u00f3n y cooperaci\u00f3n mutua en la consecuci\u00f3n de unos objetivos comunes. Por otro lado, obliga a los grupos pol\u00edticos, sindicales y sociales unionistas a dejar de plantear iniciativas in\u00fatiles y hacer frente a la realidad socio-pol\u00edtica que pretenden gobernar. Esconder los problemas debajo de la alfombra no lleva a ning\u00fan sitio y adem\u00e1s con el tiempo pasa factura. <\/p>\n Zelai Nikolas eta Xabier Berruezo. Euskaria Fundazioa<\/p>\n \u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Giza-eskubideen Europako Auzitegiaren mezua argia izan da. Demokrazian oinarritutako sistema batean iritzi eta egitasmo politiko guztiak gauzagarriak dira, beste egitasmoekin talka egin edota norbaiti kezka sortu edo mindu dezaketenak barne, baina helburu politikoak lortzeko bide guztiak ez dira zilegiak eta demokratikoak: Giza Eskubideen Europako Itunak (1950) ez du babesten helburu politikoak lortzeko indarkeria erabiltzea. Epaiak […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[79],"tags":[],"class_list":["post-21746","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nabarmena"],"yoast_head":"\nPublicado por Nabarralde-k argitaratua<\/h3>\n