Espainiaren demokrazia kultura txikia ezagutzen duen edonorentzat ez da batere harrigarria Juan Jose Ibarretxeren, Patxi Lopezen eta Arnaldo Otegiren aurkako epaiketa -azkenean bertan behera geratu baita-. Halakoxea da emaitza, baldin eta estatu interesen zerbitzura bakarrik diharduen tresnatzat bakarrik hartzen bada demokrazia. Estatua, hala, aldezten omen dituen balioen arerio benetako bihurtzen da. Demokraziaren izenean dihardu, bai. Eta demokraziaren izenean itxi ere egin ditu egunkariak, legez kanpo utzi alderdiak eta akusatuen aulkian eserarazi pertsona errugabeak. Kontua da indarrez bereganatzea demokrazia arauek ukatzen diotena, horrek zehar kalteak badakartza ere. Ez al da hori Patxi Lopezen kasua? Hori da bizitzaren ironia, hori: Patxi Lopez, alderdi sozialista espainol bateko kidea, epailearen aurrez aurre, albo banatara euskal nazionalista bi dituelarik eserita, bata independentista eta bestea moderatua.<\/p>\n
Baina are kontu gehiago ere ikusiko ditugu, Espainiaren aurka ageri den edonor baita Espainiaren demokraziaren arerio eta ETAren konplize. Eta, azkenean, ikusi ahal izan dugunez, dena ETA da. Egunkaria ETA da, Gara ETA da, BERRIA ETA da, ikastola jatorrak ETA dira, independentismoa ETA da, autodeterminazio erreferenduma eskatzea ETA da, euskara ETA da. Izan ere, orain ia esan liteke euskalduna den euskal herriko pertsona oro jo daitekeela ETAko kide susmagarritzat. Honako hau da arrazoibide nazionalista espainola: baldin eta euskalduna bada, ez du izango kontzientzia nazional espainol handirik; eta kontzientzia nazional espainolik ez badu, euskal kontzientzia nazionala behar du izan; eta euskal kontzientzia nazionala badu, ez da gutarra. Alegia, euskal hizkuntza ere Espainiaren batasunaren arerio bihurtzen da, eta Espainiako interesen aurkako diren ideia politikoei atxiki beharreko beste osagai bat.<\/p>\n
Ni, katalana naizenez, zinez harritu egiten nau euskal herriak duen erantzuteko gaitasunak, bereziki abertzale munduak ageri duenak, tresna demokratikoak baitarabiltza Espainiaren prepotentzia totalitarioari aurre egiteko. D3Mz ari naiz. Espainiak gorroto du independentismoa, suntsitu egiten duelako haren hegemonia proiektua -Gaztela itzelezkoa, eskualdez eskualdeko folklore ezaugarriz inguraturikoa-, eta, errotik erauzi ezin duenez, neurrira datozkion legeak egiten ditu, bere proiektuaren aurkako edozein jarduera delitutzat hartzea zilegi izan dakion. Orain, beraz, D3M plataforma legez kanpo uzteko asmoa du, hain zuzen ere, Alderdien Legearen arabera, aski izango duelako militante horietako bat bakarrik lehendik galarazitako sigla batzuetan agertu izana alderdi osoa legez kanpo uzteko. Txiste bat dirudi, ez da hala? Europan hala da. Baina inongo herrialdek ez du hitz erdirik esaten, Europako Batasuneko klubeko kide diren estatuek estali egin ohi dituztelako besteren lotsaizunak. Alde horretatik, bada, ez daiteke atarramentu onik espero. Demokraziaren aurkako praxi bat dugu, aurrez aurre, 2002an sorturikoa, PPk eta PSOEk euskal independentismoaren aurka egindako hitzarmen baten ondorioz. Urte hartan aurkeztu zuen proiektua Jose Maria Aznarren gobernuak, Estatuko Kontseiluaren gomendioei muzin eginda, eta handik hilabete batzuetara onartu zuten Espainiako Kongresuan, PPren, PSOEren, Koalizio Kanariarraren eta Alderdi Andaluziarraren botoei esker. Kontua da independentismoak ez dezala batu. Hala, hauteskundeetan ikusezin bihurrarazita, diskurtso bat landu daiteke eta esan, hauteskundeetako emaitzek erakusten dutenez, gutxiengoa dela euskal sentimendu nazionala. Hori, hala ere, politika praxi perbertsoa baino okerragoa da. Estatu terrorismoa da, ideiak eta horiek hauteskundeetan gogoetagai izateko eskubidea legez kanpo uzteak, berez, indarkeria baitakar, inondik inora ere onartu ezinezkoa.<\/p>\n
Hortaz, bada, Ibarretxeren, Lopezen eta Otegiren aurkako kausa artxibatzeko arrazoiak epaiketa bera bezain kezkagarriak dira. Ohar gaitezen ez dutela gaiaren atze oihal esperpentikoa kritikatu, forma baizik. Ez dute kasua artxibatu, epaimahaiak aitortu egin duelako elkarrizketa ez litekeela sekula delitu gisa tipifikatu zuzenbide estatu batean. Ezta hurrik eman ere. Administrazio formalitateari dagozkion arrazoiengatik bakarrik artxibatu dute. Horrek berekin ekarri du hitza kriminalizatzea eta Estatuaren esku uztea herritarrek norekin hitz egin dezaketen eta norekin ez dezaketen hitz egin erabakitzeko ahalmena, bai eta zertaz aritu daitezkeen edo ez daitezkeen erabakitzekoa ere. Halako zerbait Latinoamerikan gertatuko balitz, esate baterako, hitzik gozoenak erabilita, totalitario deituko liekete. Baina Espainiako Estatuan gertatu da, Europako Batasunaren barruan, eta naturaltzat hartu dugu.<\/p>\n
Horregatik, bidezkoa da Ibarretxe lehendakariak epaiketa hori egin nahi izatea, azkeneraino iristeko asmoz. Zentzugabekeria demokratiko bat zen epaiketa, baina botere judizialak horretaraino iristeko lotsarik izan badu, jakingarria izango zatekeen nazioarteko begiraleek ikustea Espainiak legezko estaldura eman diela giza eskubideen urraketari. Ulertzekoa da, berriz, Otegik kasua artxibatzeko eskatu izana, haren inguruabarrak Ibarretxeren guztiz bestelakoak direlako, baina zitalkeria morala da Patxi Lopezek biktimistatzat jotzea lehendakariaren eskabidea eta egoerari hauteskundeetan irabazkina atera nahi izatea egoztea hari. Ez al du eskubiderik, ala? Azken batean, ez al zuen Lopezek berak abiarazi zentzugabekeria halakoa? Bestalde, baldin eta nahi bazuten euskal herria apalaraztea eta hari ikusaraztea euskal herrialdeko -herrialdearen zati bateko- presidentetza udaletxe bateko zaintzailea baino behe mailakoagoa dela, zergatik ez du Ibarretxek eskubiderik izango haren delitu egozleei kukuak oker joarazteko? Zinismo handikoak dira Patxi Lopezen hitzak. Bi arrazoirengatik: Lopezek berak ere baduelako hauteskunde interesik eta ez duelako nahi Ibarretxek protagonismorik ken diezaion; eta Lopezen alderdia, PSOE, delako izugarrikeria judizial honen egile nagusia. Lopezen alderdiak egindako legeek ezarri dute delitu dela bakeaz hitz egitea; Lopezen alderdiak sortu zuen, halaber, GAL izeneko talde terrorista. Egiaz, zinikoa baino zinikoagoa behar du izan norbaitek bere burua lehendakarigai aurkezteko, demokraziaren hain ezinago aurkako eskarmentua izanik haren bizkar.<\/p>\n
<\/p>\n
Para toda persona conocedora de la baja cultura democr\u00e1tica espa\u00f1ola, el juicio -finalmente suspendido- contra Juan Jos\u00e9 Ibarretxe, Patxi L\u00f3pez y Arnaldo Otegi no tiene nada de sorprendente. Cuando la democracia se entiende como un instrumento al servicio exclusivo de unos intereses de Estado el resultado es \u00e9ste. El Estado se convierte, as\u00ed, en el principal enemigo de los valores que dice defender. Lo hace en nombre de la democracia, s\u00ed. Y en nombre de la democracia cierra peri\u00f3dicos, ilegaliza partidos y sienta en el banco de los acusados a persones inocentes. Se trata de ganar por la fuerza lo que las reglas democr\u00e1ticas le niegan, aunque ello implique da\u00f1os colaterales. \u00bfO no es ese el caso de Patxi L\u00f3pez? Qu\u00e9 iron\u00edas tiene la vida: Patxi L\u00f3pez, dirigente de un partido nacionalista espa\u00f1ol sentado ante el juez entre dos nacionalistas vascos, uno independentista y el otro moderado.<\/p>\n
Pero aun veremos m\u00e1s cosas, porque toda persona desafecta a Espa\u00f1a es enemiga de su democracia y c\u00f3mplice de ETA. Y al final, ya se ha visto, todo es ETA. Egunkaria era ETA, Gara es ETA, Berria es ETA, las genuinas ikastolas son ETA, el independentismo es ETA, pedir un refer\u00e9ndum de autodeterminaci\u00f3n es ETA, el euskara es ETA… De hecho, ahora ya casi puede decirse que toda persona vasca que sea euskaldun es sospechosa de pertenecer a ETA. El razonamiento nacionalista espa\u00f1ol es este: si es euskaldun no debe tener demasiada conciencia nacional espa\u00f1ola, y si no tiene conciencia nacional espa\u00f1ola debe tener conciencia nacional vasca y si tiene conciencia nacional vasca no es de los nuestros. Es decir, que la lengua vasca pasa a ser tambi\u00e9n un enemigo de la unidad de Espa\u00f1a y un elemento m\u00e1s de adscripci\u00f3n a unas ideas pol\u00edticas contrarias a los intereses espa\u00f1oles.<\/p>\n
Como catal\u00e1n me admira sinceramente la capacidad de reacci\u00f3n del pueblo vasco, especialmente del mundo abertzale, por responder con instrumentos democr\u00e1ticos a la prepotencia totalitaria espa\u00f1ola. Me refiero a D3M. Espa\u00f1a odia el independentismo porque destruye su proyecto hegem\u00f3nico -una inmensa Castilla rodeada de folkl\u00f3ricas peculiaridades regionales- y, como no puede arrancarlo de cuajo, hace leyes a medida que le permitan convertir en delito todo comportamiento antag\u00f3nico con su proyecto. Ahora, por consiguiente, se propone ilegalizar la plataforma D3M, ya que, seg\u00fan la Ley de Partidos, bastar\u00e1 que uno s\u00f3lo de sus militantes haya formado parte de unas siglas anteriormente prohibidas para que todo el partido sea considerado ilegal. \u00bfParece un chiste, verdad? En Europa lo es. Pero ning\u00fan pa\u00eds dice nada porque la Uni\u00f3n Europea es un club de estados cuyos miembros se caracterizan por taparse las verg\u00fcenzas mutuamente. En este sentido, por tanto, no se puede esperar nada bueno. Asistimos a una praxis antidemocr\u00e1tica que naci\u00f3 en 2002 fruto de un pacto entre el PP y el PSOE contra el independentismo vasco. Aquel a\u00f1o, desatendiendo las recomendaciones del Consejo de Estado, el gobierno de Jos\u00e9 Mar\u00eda Aznar present\u00f3 el proyecto y unos meses despu\u00e9s fue aprobado en el Congreso espa\u00f1ol con los votos del PP, del PSOE, de Coalici\u00f3n Canaria y del Partido Andalucista. La idea es que el independentismo vasco no sume. De esta manera, invisibiliz\u00e1ndolo electoralmente, se puede elaborar un discurso que diga que, como demuestran las urnas, el sentimiento nacional vasco es minoritario. Eso, sin embargo, es mucho m\u00e1s que una praxis pol\u00edtica perversa. Es terrorismo de Estado, porque en la ilegalizaci\u00f3n de las ideas y del derecho a someterlas a la consideraci\u00f3n de las urnas hay una violencia impl\u00edcita totalmente inadmisible.<\/p>\n
De ah\u00ed que las razones del sobreseimiento de la causa contra Ibarretxe, L\u00f3pez y Otegi sean tan inquietantes como el juicio en s\u00ed mismo. Fij\u00e9monos que el tribunal no critica el fondo esperp\u00e9ntico de la cuesti\u00f3n, sino la forma. No es que el caso se archive porque el tribunal reconozca que el di\u00e1logo no puede estar nunca tipificado como delito en un Estado de derecho. Nada de eso. El caso se archiva \u00fanicamente por razones de formalidad administrativa. Lo cual implica la criminalizaci\u00f3n de la palabra y la transferencia al Estado de la facultad de decidir con quien pueden y con quien no pueden hablar los ciudadanos y tambi\u00e9n sobre qu\u00e9 temas pueden hacerlo. Si eso ocurriera en Latinoam\u00e9rica, por ejemplo, el calificativo m\u00e1s dulce que recibir\u00edan seria el de totalitarios. Pero pasa en el Estado espa\u00f1ol, en el seno de la Uni\u00f3n Europea, y lo encontramos natural.<\/p>\n
Por eso es justo que el lehendakari Ibarretxe deseara la celebraci\u00f3n del juicio con objeto de llegar hasta el final. El juicio era una aberraci\u00f3n democr\u00e1tica, pero si el poder judicial ha tenido la desverg\u00fcenza de llegar hasta aqu\u00ed, habr\u00eda sido interesante que los observadores internacionales vieran de qu\u00e9 modo Espa\u00f1a da cobertura legal a la violaci\u00f3n de los derechos humanos. De Otegi se entiende que pidiese el sobreseimiento, ya que sus circunstancias personales son distintas de las de Ibarretxe, pero es una bajeza moral que Patxi L\u00f3pez tilde de victimista la petici\u00f3n del lehendakari y le acuse de querer sacar un r\u00e9dito electoral de la situaci\u00f3n. \u00bfNo tiene derecho, acaso? Al fin y al cabo, no fue \u00e9l quien puso en marcha este disparate. Por otro lado, si lo que se persegu\u00eda era la humillaci\u00f3n del pueblo vasco y que \u00e9ste percibiese que la presidencia de su pa\u00eds -de una parte del pa\u00eds- tiene un rango inferior al de un bedel de ayuntamiento, \u00bfpor qu\u00e9 Ibarretxe no ha de tener derecho a hacer que a sus incriminadores les salga el tiro por la culata? Hay mucho cinismo en las palabras de Patxi L\u00f3pez. Lo hay por dos razones: porque \u00e9l tambi\u00e9n tiene intereses electorales y no quiere que Ibarretxe le robe protagonismo y porque su partido, el PSOE, es el principal art\u00edfice de esta barbaridad judicial. Es su partido quien ha hecho las leyes que determinan que hablar de paz sea delito y es tambi\u00e9n su partido quien cre\u00f3 una banda terrorista llamada GAL. Verdaderamente, hay que ser muy c\u00ednico para presentar-se como candidato a lehendakari con un bagaje tan profundamente antidemocr\u00e1tico.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Espainiaren demokrazia kultura txikia ezagutzen duen edonorentzat ez da batere harrigarria Juan Jose Ibarretxeren, Patxi Lopezen eta Arnaldo Otegiren aurkako epaiketa -azkenean bertan behera geratu baita-. Halakoxea da emaitza, baldin eta estatu interesen zerbitzura bakarrik diharduen tresnatzat bakarrik hartzen bada demokrazia. Estatua, hala, aldezten omen dituen balioen arerio benetako bihurtzen da. Demokraziaren izenean dihardu, bai. […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[78],"tags":[],"class_list":["post-20353","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-egunekoa"],"yoast_head":"\n