{"id":20238,"date":"2009-08-26T10:58:19","date_gmt":"2009-08-26T08:58:19","guid":{"rendered":"https:\/\/nabarralde.eus\/kataluniaren-gainbehera\/"},"modified":"2009-08-26T10:58:19","modified_gmt":"2009-08-26T08:58:19","slug":"kataluniaren-gainbehera","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nabarralde.eus\/es\/kataluniaren-gainbehera\/","title":{"rendered":"Kataluniaren gainbehera"},"content":{"rendered":"<p>Gogorra da aitortzea, baina egia da: gainbehera erabatekoan dago Katalunia. Politikoki eskuak lotuta ditu, ekonomikoki itota dago, eta kulturalki gutxitua da. Nazio pirandellotar bat da Katalunia gaur, egile baten bila dabilena, pairatzen ari den hondoratze existentzialaz arduratu dadin. Dagoeneko ez dakigu nor garen, eta bere nortasunaren kontzientziarik ez duenak ez du bere eskubideen kontzientziarik ere. Sinetsita geunden jakintzaz betetakoa zela gure esamolde zahar hau: \u00abQui dia passa any empeny\u00bb (bihar ere zabalduko du eguna), baina indibidualismoa eta arduren uko egitea besterik ez dago. Esaten zuen, bai, Josep M. Batista i Roca etnologoak katalanok norberekoiak garela, ideal etxekoidunak eta aginte espiriturik gabekoak. Esan ere egin liteke geure buruarengan uste ezinago txikia dugula eta beldur ikaragarria diogula geureganatua dugun ongizate material zatia galtzeari, probokazio gaitzesgarritzat jotzeraino geuretarretakoren baten baieztapen keinurik txikiena. Gatibu denari, beraz, oharkabean pasatzen zaio \u00abhainbestean\u00bb klasikoa axioma bihurtzeak berekin dakarren xalotasun hilgarria. Ez gara ohartzen egunen zenbaketa beste jomugarik ez duen gatibua gero eta gatibuago egiten dela egunetik egunera. Eta Katalunia herri gatibu bat da. Ez Espainiarena -inor ez da inoren gatibu, baldin eta argi eta garbi badauka bere niaren kontzientzia-, baizik eta bere buruarena.<\/p>\n<p>Tebas Antigona-ko Kreonteren erreinaldian nola, hala dago Katalunia beldurrak kikilduta, eta beldurrak ahul eta otzaneko bihurtzen du banakoa. Hemen, han bezala, botereak erosten du pentsalari esker onekoen isiltasuna, eta bultzatu egiten ditu guri sinetsaraztera balio katalan jatorrak direla adostasuna, otzantasuna eta etsipena, betiere gorde beharrekoak. Hemen, han bezala, Tiresias-en antzekoak nabarmentzen dira, koldarkeriak jotako intelektual ospetsuaren paradigma baitira, eta ugariak dira Ismene-ren antzekoak ere, herritar andrazko beldurti eta esanekoaren ereduak. Tiresiasek zapalkuntzaren aurka erabil zezakeen bere eragina, baina kikildu egiten da azkenean, eta, Ismenek, matxina zitekeen arren, zuhurtasuna, neurritasuna eta lasaitasuna eskatzen ditu. \u00abErregutu dezagun\u00bb, dio Ismenek, \u00abbilatu dezagun lauena izango zaigun bidea\u00bb. Ismenek uste du, katalan askok bezala, pedagogiaz jardun behar dela tiranoaren etxean, uste du azalpenak eman behar zaizkiola, hitz onek haren jarrera samurraraz dezaten. Maite duela dio Antigonak, bai, baina bazter uzten du, eta bere zuhurtasunak traidore bihurtzen du. Ez dio entzun nahi ahizpari, hark honela esaten diolarik: \u00abEz ote dituzu ikusten hurbilekoen dituenen begi izutuak? Erreguka bazoazkio, are eta gogorrago bihurtuko duzu, are eta sendoago, aukera oparituko diozu hiriari erakusteko bera, Kreonte, ez duela ez ezerk ez ezeinek geldiarazten. Bere boterea erakutsi nahi digu, gu otzanak izatea nahi du, bere txakurrak bezalakoak. Zu eta ni isiltzen bagara, mundu guztia isilduko da\u00bb.<\/p>\n<p>Ezinago fina Jordi Coca-ren Antigona hori, zeinak hilurren dagoelarik honela esaten baitio Tiresiasi, gaitzespenez: \u00abZu ere azkar askorik isildu zara, ba. [&#8230;] Zer duzu, beldur al zara zu ere? [&#8230;] Lagun gintzakezuenok, berehala kikiltzen eta koldartzen zarete. Aldaketarik ezin litekeela baino ez diozu, kontuak diren bezalakoak direla&#8230; Zenbat gezur dagoen esaten duzun horretan, eta isiltzen duzunean&#8230;!\u00bb Eta, buruenik: \u00abOrain, hiria dela uste du berak [Kreontek]. Eta, zuk, gizon jakintsutzat daukazu zeure burua, haren aurrean behar baino kontu handiagoz darabilzulako mihia. Hil egiten nau haren dekretuak, eta zuk ere hil egiten nauzu, isilduta\u00bb. Bada, bai, Tiresias ugari dago Katalunian, eta Antigona gutxi, egunean egunekoaren kudeatzaileek -Luis Llachek ametsik ez merkatzeko eskatzen zien haiexek- goitik behera irauli dutelako beren duintasuna, akats bihurtzeraino. Haien eskuetan, eroei dagokien patologia bihurtu da duintasuna. Baina, hein batean, haiei zor zaie Kataluniaren gainbehera, beren isiltasunarekin, beren beldur zuhurtasun-itxurakoarekin eta amore emate errealismo-eitekoarekin, bazterrean utzi baitute herrialde hau. \u00abEsango digute itxaron egin behar dugula\u00bb, kantatzen zuen Llach-ek 1978an, susmatu gabe orduan txalo jotzen zioten kide haietako batzuek beren lanbide bihurtuko zutela itxaronaldi hura.<\/p>\n<p>Sorgorra izan behar da, zeharo, Kataluniaren gainbeheraz ez ohartzeko. Hizkuntza katalanaren hondamen pixkanakakoari erreparatu besterik ez dago, zeina kata\u00f1ol izeneko hizkera mordoilo bihurtzen ari baita, hedabide publikoen eta pribatu gehienen eraginez, eta zenbait filologoren elkar aditzeari esker. Hala, ia oharkabean, onartu beharrean izango gara hizkuntza katalana, energia oro bezala, ez dela galduko, baizik eta eraldatu egingo dela: espainolaren dialekto bihurtuko da. Kataluniaren gainbehera, ordea, ez dagokio soilik hizkuntzari. Politikari, ekonomiari eta gizarteari ere badagokio gure gainbehera. Geneukan politika katalan apurra politika espainol bihurtu da, gure errenta erori eta erori ari da oraindik ere, ikusgarriki, Melillakoaren hurrengo izateraino, eta gure azpiegiturak zaharkituta daude zerga ebasketa dela bitarteko. Eta are okerragoa da egoera halakoak guregan sorrarazten duen ondorio psikologikoa. Porrot irudipen handia dago, jendeak kezkatuta begiratzen du ingurura, eta bere buruari galdetzen dio non dauden nazio zahar honi duintasuna itzuli behar zioten buruzagiak. Baina ez dago buruzagirik.<\/p>\n<p>Hala ere, baikorra naiz ni, eta bat nator Jaume Vicens i Vives-ekin, zeinak esaten baitzuen baieztapen egintza jarraitu bat dela Kataluniaren bizia, eta izateko borondatea duela eragile. Badakit egungo nahasmenduak baieztapen hori gezurta lezakeela, itxuraz, baina ulertu beharra dago umotze prozesu batean dagoela herrialdeko politika, eta horrek berekin dakarren nahasmendua haren zati bat baino ez da. Gero, zorionez, ez da itzulbiderik izango, eta Espainiarekiko gure mendekotasuna oroitzapen triste bat baino ez da izango. Komenigarria litzateke, beraz, arbasoen beldur patologikoaz dohatsuki libraturiko gazte jende horri kasu egitea, horiek erakutsi beharko baitigute aurkakoa zaigun errealitatea baino hobea irudikatu besterik ez dugula hura aldatu ahal izateko.<\/p>\n<p>Hortaz, baldin eta umotze prozesu hori bizkorra izatea nahi badugu, gure hedabideetako mezuak katalanzentrikoa beharko du izan, argi eta garbi -edo euskalzentrikoa, Euskal Herrian-. Aurrera egingo badugu, ulertu beharko dugu mezuan datzala gure askatasunaren sekretua, mezuak pentsamoldeari eragiten baitio, pentsamoldeak egintzei eragiten baitie eta egintzek historiari eragiten baitiote. <\/p>\n<h1>La decadencia de Catalu\u00f1a<\/h1>\n<p>Es duro tener que reconocerlo, pero es cierto: Catalu\u00f1a se encuentra en franca decadencia. Pol\u00edticamente maniatada, econ\u00f3micamente ahogada y culturalmente minorizada, Catalu\u00f1a es hoy una naci\u00f3n pirandelliana en busca de un autor que se haga cargo del naufragio existencial que padece. Hemos llegado a un punto en que ya no sabemos quienes somos, y quien no tiene conciencia de su identidad tampoco tiene conciencia de sus derechos. Nos hemos cre\u00eddo que hab\u00eda sabidur\u00eda en nuestro viejo refr\u00e1n seg\u00fan el cual \u00abqui dia passa any empeny\u00bb (ma\u00f1ana ser\u00e1 otro d\u00eda), pero s\u00f3lo hay individualismo y desistimiento de responsabilidades. Ya lo dec\u00eda el etn\u00f3logo Josep M. Batista i Roca que los catalanes somos ego\u00edstas, con ideales caseros y carentes de esp\u00edritu de mando. Se dir\u00eda que es tan poca la fe que tenemos en nosotros mismos y tan grande el miedo a perder la parcela de bienestar material de que disfrutamos que el m\u00e1s m\u00ednimo gesto de afirmaci\u00f3n, por parte de uno de los nuestros, nos parece una reprobable provocaci\u00f3n. Por eso nos pasa desapercibida la candidez letal que supone hacer un axioma del cl\u00e1sico \u00abir tirando\u00bb cuando se es cautivo. No nos damos cuenta de que un cautivo sin m\u00e1s horizonte que la cuenta indolente de los d\u00edas es cada d\u00eda m\u00e1s cautivo. Y Catalu\u00f1a es un pueblo cautivo. Pero no de Espa\u00f1a -nadie es cautivo de nadie mientras mantiene n\u00edtida la conciencia de su yo-, sino de s\u00ed misma.<\/p>\n<p>Catalu\u00f1a, como la Tebas bajo el reinado de Creonte en Ant\u00edgona, est\u00e1 atenazada por el miedo y el miedo la hace vulnerable y sumisa. Aqu\u00ed, como all\u00ed, tambi\u00e9n el poder compra el silencio de los pensadores agradecidos y los empuja a hacer-nos creer que la conformidad, la mansedumbre y la resignaci\u00f3n son valores genuinamente catalanes que hay que preservar. Aqu\u00ed, como all\u00ed, sobresalen los Tiresias, paradigma de intelectual prestigioso vencido por la cobard\u00eda, y tambi\u00e9n se prodigan las Ismenes, modelo de ciudadana temerosa y obediente. El primero, que podr\u00eda ejercer su influencia contra la opresi\u00f3n, termina por inhibirse, y la segunda, que podr\u00eda rebelarse, pide prudencia, comedimiento y moderaci\u00f3n. \u00abSupliquemos\u00bb, dice Ismene, \u00abbusquemos el camino que nos sea m\u00e1s llano\u00bb. Ismene, como muchos catalanes, cree que hay que hacer pedagog\u00eda en casa del tirano, cree que hay que explicarse ante \u00e9l para que las buenas palabras le ablanden la actitud como el jarabe ablanda la garganta. Dice que ama Ant\u00edgona, s\u00ed, pero la abandona, y con su prudencia se convierte en traidora. No quiere escuchar a su hermana cuando le dice: \u00ab\u00bfQue no ves los ojos atemorizados de los que le son m\u00e1s pr\u00f3ximos? Si suplicas ante \u00e9l le har\u00e1s todav\u00eda m\u00e1s duro, m\u00e1s fuerte, y le regalas la ocasi\u00f3n de mostrar a la ciudad que \u00e9l, Creonte, no se detiene ante nada ni nadie. Quiere demostrar su poder ante nosotros, quiere que seamos d\u00f3ciles como los perros que acaricia cuando le apetece. Si tu y yo callamos, callar\u00e1 todo el mundo\u00bb.<\/p>\n<p>Exquisita, esta Ant\u00edgona de Jordi Coca que, poco antes de morir, se dirige a Tiresias y le reprocha: \u00abT\u00fa tambi\u00e9n has callado bien pronto. [&#8230;] \u00bfQu\u00e9 te pasa, tambi\u00e9n tienes miedo? [&#8230;] Los que nos podr\u00edais ayudar, enseguida os volv\u00e9is peque\u00f1os y cobardes. S\u00f3lo nos dices que no hay cambio posible porque las cosas son como son&#8230; \u00a1Cuanta mentira hay en lo que dices y en lo que callas&#8230;!\u00bb Y concluye: \u00abAhora \u00e9l [Creonte] cree que es la ciudad. Y t\u00fa te crees un hombre sabio porque delante de \u00e9l mides m\u00e1s de lo necesario tu lengua&#8230; Me mata su decreto, y me matas t\u00fa callando\u00bb. Pues s\u00ed, Catalu\u00f1a es rica en Tiresias y pobre en Ant\u00edgonas porque los gestores del d\u00eda a d\u00eda -aquellos a quienes Llu\u00eds Llach ped\u00eda que no abaratasen el sue\u00f1o- han invertido la dignidad de arriba abajo hasta a hacer de ella un defecto. En sus manos, la dignidad se ha convertido en una patolog\u00eda propia de dementes. Pero la decadencia de Catalu\u00f1a es en parte obra suya, porque son ellos quienes con su silencio, con su miedo revestido de prudencia y con su claudicaci\u00f3n disfrazada de realismo, han dejado este pa\u00eds en v\u00eda muerta. \u00abNos dir\u00e1n que hace falta esperar\u00bb, cantaba Llach en 1978 sin sospechar que algunos de aquellos compa\u00f1eros que le aplaud\u00edan har\u00edan de esta espera una profesi\u00f3n. Y es ir\u00f3nico, aunque triste, que treinta a\u00f1os despu\u00e9s todav\u00eda sea necesario cantar \u00abno es esto, compa\u00f1eros, no es esto\u00bb y denunciar \u00abel comercio que se hace con nuestros derechos, derechos que son, que no hacen ni deshacen, nuevos barrotes bajo forma de leyes\u00bb.<\/p>\n<p>Hay que ser muy insensible para no apercibirse de la decadencia de Catalu\u00f1a. Basta con ver la progresiva degradaci\u00f3n de la lengua catalana que los medios de comunicaci\u00f3n p\u00fablicos y buena parte de los privados, con la connivencia de algunos fil\u00f3logos, est\u00e1n convirtiendo en una jerga llamada cata\u00f1ol. As\u00ed, casi sin darnos cuenta, deberemos admitir que la lengua catalana, como toda energ\u00eda, no habr\u00e1 desaparecido sino que se habr\u00e1 transformado: se habr\u00e1 transformado en un dialecto del espa\u00f1ol. Pero la decadencia de Catalu\u00f1a no es s\u00f3lo ling\u00fc\u00edstica. Nuestra decadencia es tambi\u00e9n pol\u00edtica, econ\u00f3mica y social. La poca pol\u00edtica catalana que ten\u00edamos se ha transformado en pol\u00edtica espa\u00f1ola, nuestra renta continua cayendo espectacularmente hasta situarse por detr\u00e1s de Melilla y nuestras infraestructuras est\u00e1n obsoletas por culpa del expolio fiscal. Y lo peor de todo es el efecto psicol\u00f3gico que este estado de cosas tiene sobre nosotros. Hay un gran sentimiento de frustraci\u00f3n y la gente mira desconcertada a su alrededor pregunt\u00e1ndose d\u00f3nde est\u00e1n los l\u00edderes que iban a devolver la dignidad a esta vieja naci\u00f3n de Europa. Pero no hay l\u00edderes. Ant\u00edgona, al menos, se enfrentaba a Creonte y le dec\u00eda: \u00abTe acuso de hacer de esta ciudad una ciudad muerta, sin voz ni voluntad\u00bb. Catalu\u00f1a, en cambio, no puede acusar a nadie porque los Creontes que la dominan son m\u00e1s astutos que el Creonte de S\u00f3focles.<\/p>\n<p>No obstante, yo soy optimista y coincido con el historiador Jaume Vicens i Vives cuando dec\u00eda que la vida de Catalu\u00f1a es un acto de afirmaci\u00f3n continuada y que su m\u00f3vil es la voluntad de ser. Ya s\u00e9 que el desconcierto actual parece contradecir esta aseveraci\u00f3n, pero hay que entender que el pa\u00eds se encuentra inmerso en un proceso de maduraci\u00f3n pol\u00edtica y la confusi\u00f3n que lo acompa\u00f1a es una parte. Despu\u00e9s, por suerte, ya no habr\u00e1 camino de retorno y de nuestra subordinaci\u00f3n a Espa\u00f1a s\u00f3lo quedar\u00e1 un triste recuerdo. Convendr\u00eda, por lo tanto, que no perdi\u00e9semos de vista a la gente joven felizmente liberada del miedo patol\u00f3gico de sus progenitores, ya que ser\u00e1 ella quien nos ense\u00f1ar\u00e1 que la \u00fanica manera de cambiar una realidad adversa es imaginando otra mejor. Ant\u00edgona muere, s\u00ed, pero es un joven quien intenta salvarla, y su presencia simboliza la esperanza. As\u00ed lo expresa ella a Creonte cuando le dice: \u00abEl hombre tambi\u00e9n muere cuando deja de ser hombre y hace que todo dependa del miedo. [&#8230;] Te he desobedecido, me he plantado ante tu edicto [&#8230;] y te lo digo aqu\u00ed, ante este joven ahora silencioso que vivir\u00e1 m\u00e1s que t\u00fa y que yo, para que la memoria de lo que ahora hablamos dure m\u00e1s que nosotros\u00bb.<\/p>\n<p>Pues bien, si queremos que este proceso de maduraci\u00f3n sea r\u00e1pido, debemos hacer que el mensaje de nuestros medios de comunicaci\u00f3n sea abiertamente catalanoc\u00e9ntrico (o vascoc\u00e9ntrico en Euskal Herria). Avanzaremos cuando comprendamos que el secreto de nuestra libertad se encuentra en el mensaje, porque el mensaje incide en el pensamiento, el pensamiento incide en la acci\u00f3n y la acci\u00f3n incide en la historia.<\/p>\n<p>Berria, 21\/11\/2008<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gogorra da aitortzea, baina egia da: gainbehera erabatekoan dago Katalunia. Politikoki eskuak lotuta ditu, ekonomikoki itota dago, eta kulturalki gutxitua da. Nazio pirandellotar bat da Katalunia gaur, egile baten bila dabilena, pairatzen ari den hondoratze existentzialaz arduratu dadin. Dagoeneko ez dakigu nor garen, eta bere nortasunaren kontzientziarik ez duenak ez du bere eskubideen kontzientziarik ere. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[78],"tags":[],"class_list":["post-20238","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-egunekoa"],"yoast_head":"<!-- This site is optimized with the Yoast SEO plugin v28.6 - https:\/\/yoast.com\/product\/yoast-seo-wordpress\/ -->\n<title>Kataluniaren gainbehera - Nabarralde<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/nabarralde.eus\/kataluniaren-gainbehera\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"es_ES\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Kataluniaren gainbehera - Nabarralde\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Gogorra da aitortzea, baina egia da: gainbehera erabatekoan dago Katalunia. Politikoki eskuak lotuta ditu, ekonomikoki itota dago, eta kulturalki gutxitua da. Nazio pirandellotar bat da Katalunia gaur, egile baten bila dabilena, pairatzen ari den hondoratze existentzialaz arduratu dadin. Dagoeneko ez dakigu nor garen, eta bere nortasunaren kontzientziarik ez duenak ez du bere eskubideen kontzientziarik ere. [&hellip;]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/nabarralde.eus\/kataluniaren-gainbehera\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Nabarralde\" \/>\n<meta property=\"article:publisher\" content=\"https:\/\/www.facebook.com\/nabarraldefundazioa\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2009-08-26T08:58:19+00:00\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"Nabarralde\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:creator\" content=\"@Nabarralde\" \/>\n<meta name=\"twitter:site\" content=\"@Nabarralde\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Escrito por\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"Victor Alexandre\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Tiempo de lectura\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"11 minutos\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/kataluniaren-gainbehera\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/kataluniaren-gainbehera\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"Nabarralde\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/597064be2999f8f5251a2dd9bd90ac56\"},\"headline\":\"Kataluniaren gainbehera\",\"datePublished\":\"2009-08-26T08:58:19+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/kataluniaren-gainbehera\\\/\"},\"wordCount\":2273,\"commentCount\":0,\"articleSection\":[\"Egunekoa\"],\"inLanguage\":\"es\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/kataluniaren-gainbehera\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/kataluniaren-gainbehera\\\/\",\"name\":\"Kataluniaren gainbehera - Nabarralde\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/#website\"},\"datePublished\":\"2009-08-26T08:58:19+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/597064be2999f8f5251a2dd9bd90ac56\"},\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/kataluniaren-gainbehera\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"es\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/kataluniaren-gainbehera\\\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/kataluniaren-gainbehera\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Portada\",\"item\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/es\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Kataluniaren gainbehera\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/\",\"name\":\"Nabarralde\",\"description\":\"Kultur Ekimenak eta Sustapenak\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"es\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/597064be2999f8f5251a2dd9bd90ac56\",\"name\":\"Nabarralde\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"es\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/eb923fe5afac9095da877b906a6d3b9e9a55a2361912ca85b1232801e983cef8?s=96&d=mm&r=g\",\"url\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/eb923fe5afac9095da877b906a6d3b9e9a55a2361912ca85b1232801e983cef8?s=96&d=mm&r=g\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/eb923fe5afac9095da877b906a6d3b9e9a55a2361912ca85b1232801e983cef8?s=96&d=mm&r=g\",\"caption\":\"Nabarralde\"},\"url\":\"https:\\\/\\\/nabarralde.eus\\\/es\\\/author\\\/nagusia\\\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Kataluniaren gainbehera - Nabarralde","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/nabarralde.eus\/kataluniaren-gainbehera\/","og_locale":"es_ES","og_type":"article","og_title":"Kataluniaren gainbehera - Nabarralde","og_description":"Gogorra da aitortzea, baina egia da: gainbehera erabatekoan dago Katalunia. Politikoki eskuak lotuta ditu, ekonomikoki itota dago, eta kulturalki gutxitua da. Nazio pirandellotar bat da Katalunia gaur, egile baten bila dabilena, pairatzen ari den hondoratze existentzialaz arduratu dadin. Dagoeneko ez dakigu nor garen, eta bere nortasunaren kontzientziarik ez duenak ez du bere eskubideen kontzientziarik ere. [&hellip;]","og_url":"https:\/\/nabarralde.eus\/kataluniaren-gainbehera\/","og_site_name":"Nabarralde","article_publisher":"https:\/\/www.facebook.com\/nabarraldefundazioa","article_published_time":"2009-08-26T08:58:19+00:00","author":"Nabarralde","twitter_card":"summary_large_image","twitter_creator":"@Nabarralde","twitter_site":"@Nabarralde","twitter_misc":{"Escrito por":"Victor Alexandre","Tiempo de lectura":"11 minutos"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/nabarralde.eus\/kataluniaren-gainbehera\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/nabarralde.eus\/kataluniaren-gainbehera\/"},"author":{"name":"Nabarralde","@id":"https:\/\/nabarralde.eus\/#\/schema\/person\/597064be2999f8f5251a2dd9bd90ac56"},"headline":"Kataluniaren gainbehera","datePublished":"2009-08-26T08:58:19+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/nabarralde.eus\/kataluniaren-gainbehera\/"},"wordCount":2273,"commentCount":0,"articleSection":["Egunekoa"],"inLanguage":"es"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/nabarralde.eus\/kataluniaren-gainbehera\/","url":"https:\/\/nabarralde.eus\/kataluniaren-gainbehera\/","name":"Kataluniaren gainbehera - Nabarralde","isPartOf":{"@id":"https:\/\/nabarralde.eus\/#website"},"datePublished":"2009-08-26T08:58:19+00:00","author":{"@id":"https:\/\/nabarralde.eus\/#\/schema\/person\/597064be2999f8f5251a2dd9bd90ac56"},"breadcrumb":{"@id":"https:\/\/nabarralde.eus\/kataluniaren-gainbehera\/#breadcrumb"},"inLanguage":"es","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/nabarralde.eus\/kataluniaren-gainbehera\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/nabarralde.eus\/kataluniaren-gainbehera\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Portada","item":"https:\/\/nabarralde.eus\/es\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Kataluniaren gainbehera"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/nabarralde.eus\/#website","url":"https:\/\/nabarralde.eus\/","name":"Nabarralde","description":"Kultur Ekimenak eta Sustapenak","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/nabarralde.eus\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"es"},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/nabarralde.eus\/#\/schema\/person\/597064be2999f8f5251a2dd9bd90ac56","name":"Nabarralde","image":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"es","@id":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/eb923fe5afac9095da877b906a6d3b9e9a55a2361912ca85b1232801e983cef8?s=96&d=mm&r=g","url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/eb923fe5afac9095da877b906a6d3b9e9a55a2361912ca85b1232801e983cef8?s=96&d=mm&r=g","contentUrl":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/eb923fe5afac9095da877b906a6d3b9e9a55a2361912ca85b1232801e983cef8?s=96&d=mm&r=g","caption":"Nabarralde"},"url":"https:\/\/nabarralde.eus\/es\/author\/nagusia\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nabarralde.eus\/es\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20238","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nabarralde.eus\/es\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nabarralde.eus\/es\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nabarralde.eus\/es\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nabarralde.eus\/es\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20238"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/nabarralde.eus\/es\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20238\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nabarralde.eus\/es\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20238"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nabarralde.eus\/es\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20238"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nabarralde.eus\/es\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20238"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}