Jardunaldi berria, urriaren 5etik 20ra, Iruñean eta Tuteran

 

Globalizazioak gure hirietan duen eragina, alde zaharretan nabarmentzen da batez ere. Alde zaharretan gordetzen dira gure ondarea, gure identitatea eta herriaren memoria, eta bertan egiten dute talka turismoaren presioarekin, sakontasunik gabeko urbanismoarekin, eraikuntza historikoen berrerabilketarekin… Gaiaren inguruan hausnartu eta gure egunerokora eramateko helburuarekin, hitzaldi, mahai-inguru, emanaldi, argazki erakusketa eta Iruñeko Alde Zaharrera bi bisita gidaturekin osatuko den programa bat antolatu dugu, Alde Zaharren Birsorkuntza izenburupean. 2015etik ospatzen ari garen ondarea, paisaia eta globalizazioaren inguruko sinposioaren laugarren edizioa izango da.

INFORMAZIO ETA EGITARAU OSOA HEMEN

IZEN-EMATEA HEMEN

Azken hiru urteotan, Ondarea bezalako gizarte-elementuak aztertu ditugu (orokorrean eta zehazki ondare industriala, egun krisi eta eztabaidan dagoena), baita Paisaia eta Memoria bezalako kontzeptuak, besteak beste. Iazko edizioan Globalizazioaren galbahetik pasa genituen kontzeptu guzti hauek, izan ere, gure bizimodua aurreikusi ezin liteken moduan aldatzen ari den joera da. Edizio berri honetan, guzti hau alde pragmatikoago batetik tratatu nahi dugu, kontzeptu guzti hauek ikusgarri egiten diren eremu horretara eramanez: bizilagunen eztabaidak, historialarien memoria galtzea, bisitari olatuak eta turismoaren zartada, etxebizitzen salneurrien igoera, eremu arkeologiko baliotsuen suntsiketa, paisaien eraldaketa….

Izan ere, ekonomia, gizarte, urbanismo eta bizikidetza indar desberdinen borroka eremu bilakatu dira gure hirietako alde zaharrak. Alde batetik, batzuentzat negozioa beti izango da negozio. Beste alde batetik, auzo hauetan ondare balio handia dago jokoan: identitatea, eraikin historikoak, memoria lekuak, tradizioak, bestak… Galdera zehatza batzuk ere sortzen dira guzti honen inguruan: dena mantendu daiteke? Egindako suntsiketei dagokienez, berreskuratu daiteke galdutako ondarea? Paisaia aldatzen bada, ez da zuzenean bertan bizi diren biztanleen bizimodua aldatzen? Non hasi eta akabatzen da hiri-paisaia?

Paisaia, Joan Noguék dioen bezala, “naturaren eraldaketa kolektiboaren emaitza, gizarte batek espazio zehatz batean duen proiekzio kulturala” bada, non gelditzen da orduan komunitate baten berezko paisaiaren balioa, alde zahar hauetan mendez mende errotu dena, turismoarentzat saiakera moduko batean bilakatzen dugunean?